زلازل و خسف و ابراء مرض « 1 » و خضوع سباع و طيور ايشان را عجب « 2 » نيست ، كه تو مىدانى كه بدن مطيع نفس است و مادّت عالم مطيع مفارقات « 3 » باشند . و نديدى كه از خشم « 4 » [ نفس بدن چون ] « 5 » منفعل مىشود بحرارت ؟
و اوهام را نيز آثارست كه باشد كه مردم بتوهّم « 6 » خويش از جايهاى بلند بيفتد . پس چون حال چنين است كسى كه نفس او بنور حقّ و ملإ اعلى روشن شود ، و آن نور اكسير علم و « 7 » قدرتست ، عجب نباشد كه مادّت عالم مسخّر او شود و از روشنى روان او سخنش در ملإ اعلى مسموع باشد و دعايش [ بشنوند بهر چه ممكن است ] « 8 » . امّا « 9 » سبب انذار « 10 » كائنات اگر خواهى كه بدانى ، قاعدهاى « 11 » را محقّق بايد كرد .
( 89 ) بدان كه « 12 » نفوس افلاك عالماند بحركات خويش و آثار حركات خويش . و پيش ايشان علمى و ضابطى كلّى باشد كه اثر هر هيأتى « 13 » درين عالم چيست ، و چون بنقطهاى برسند « 14 » جزوى ، بدانند « 15 » كه از « 16 » وصول اين نقطه چه « 17 » واقع باشد و اثرش نيز . و فى الجمله محيطاند باسباب حوادث و اوقات از « 18 » ماضى و مستقبل و آنچه واقع باشد « 19 » در حال . و نفوس ما منقطع « 20 » نيستند و مانع از اتّصال بديشان « 21 » علائق قواى بد نيست « 22 » .
( 90 ) و در خواب اگر چه حواسّ ظاهر منع نمىكند « 23 » امّا حواس « 24 »
هامش
( 1 ) مرض : مريضF( 2 ) عجب : عجيبS( 3 ) مفارقات : متفارقاتF( 4 ) از خشم : -H( 5 ) نفس بدن چون : بدن از نفسH( 6 ) بتوهم : بوهمF( 7 ) اكسير علم و : كبير عالمHاكسير عالمS( 8 ) بشنوند بهر چه ممكن است : بممكنات مستجابSH( 9 ) اما : وF( 10 ) انذار : اندرF( 11 ) قاعدهاى : اين قاعدهSH( 12 ) بدان كه : و بدان كهS( 13 ) هيأتى :
نفسSF( 14 ) بنقطهاى برسند : بنقطهاى بر سرFبدان نقطه برسندSH( 15 ) بدانند :
ندانندTSF( 16 ) كه از : بىTF( 17 ) چه : -F( 18 ) از : -SH( 19 ) باشد : -F( 20 ) منقطع :
منطبعHمطلعS( 21 ) بديشان : + وF( 22 ) بدست : بدنستSH( 23 ) نمىكند :
نمىكنندF( 24 ) حواس : حسH