عليه » « 1 » ، بوى اين عطر به مشام اين حكيم روزگار آيد « 2 » ، بديشان « 3 » اقتدا كند تا اهتداء « 4 » يابد گويد : مصراع « 5 » :
اى مرگ اگر نه مردهاى دريابم ؛
چون اين جماعت خود را از راه برداشتند و ماند خود « 6 » بر خود آلايش خود « 7 » ، دانستند و هجرت « 8 » به دوست آسايش خود ديدند : فرمان حضرت آمد « 9 »
وَ لا تَقُولُوا لِمَنْ يُقْتَلُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْواتٌ بَلْ أَحْياءٌ
« 10 » محبت ما « 11 » جود به وجود خود « 12 » كند و سود در نابود « 13 » خود داند ، شما به ديدهء بىبصر درو منگريد ، و به زبان « 14 » مختصر ايشان را مرده مخوانيد كه نهاد ايشان از حضرت عنديت « 15 » خلعت بقا پوشيده باشد « 16 » ، پس هرچند آن عزيز در صورت آب و گل مرده است ، به حقيقت جان و دل زنده است ، و حيوة عالم ارواح به دو باشد « 17 » ، ( كه چون « آبى » « 18 » براى پرورش نفس است مايهء حيوة باشد ) ، و قران عظيم خبر مىدهد « 19 » :
وَ جَعَلْنا مِنَ الْماءِ كُلَّ شَيْءٍ حَيٍّ
« 20 » و حكمت وى « 21 » كه براى
هامش
( 1 ) - ك : لاابالى وقع عليه الموت در م و بعضى نسخ ديگر اين خبر نيست و متن مطابق ذ ، ض اصلاح شده است
( 2 ) - ل ، اين حكيم آيد
( 3 ) - م : بدينسان . ل : ى : به زبان
( 4 ) - م : اهتدى
( 5 ) - م ، ذ ، ض ، ندارد
( 6 ) - چ : و ماندن خود را - ل ، ى : و مايهء خود را
( 7 ) - ل ، ى : خود ، ندارد
( 8 ) - م - هجرت . ذ ، ض ، ك : و هجرت خود را
( 9 ) - چ : آمد كه . ل ، ى : آيد
( 10 ) - قرآن مجيد آيهء 149 سورهء دويم « البقرة » و در ذ ، ض : افزوده :عِنْدَ رَبِّهِمْو اين دنبالهء آيهء 163 . سورهء سيم « آل عمران » است . بدين صورت :وَ لا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْواتاً بَلْ أَحْياءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ .- م :
و لا تقاتل فى سبيل اللّه امواتا بل احياء .
( 11 ) - چ : هر كه در راه محبت ما - ذ ، ض ، ك : هر كه در راه محبت او . ى : هر كه در راه ما
( 12 ) - چ : « خود » ندارد
( 13 ) - ل ، ى : و سود در زبان
( 14 ) - چ : و بر زبان
( 15 ) - ى : عبديت
( 16 ) - م : خلقت پوشيده باشد « بقا » ندارد . ذ ، افزوده : او بر شما پوشيده بود
( 17 ) - ل : باشند ذ ، ض : و حيات عالمى بدوست و روا باشد ك : و حيات عالمى به دو روا باشد .
( 18 ) - كلمهء « آبى » در م ، نيست
( 19 ) - چ ، ل ، ى : و قرآن مجيد از آن خبر كرده است كه ذ : قرآن كريم از اين خبر مىدهد . ك : چنانك قرآن مجيد حكايت مىكند .
( 20 ) - آيهء 31 سورهء بيست و يكم « الانبياء »
( 21 ) - ك : علم و حكمت وى