بىفرمان « 1 » جزوى چند كه هر كلمهء از وى كل عالم و كل روزگار بود « 2 » برداشتند ، و از سياست اين فرمان غافل « 3 » ،
وَ السَّارِقُ
« 4 »
وَ السَّارِقَةُ فَاقْطَعُوا أَيْدِيَهُما
« 5 » ، جماعتى « 6 » از ارباب دل را رنجور « 7 » و مهجور كردند . و خود در « 8 » بيمارستان خوف بماندند كه « 9 » الخائن خائف ، خواستند كه از روى حسد اين كتاب را متفرق كنند « كه
يُرِيدُونَ لِيُطْفِؤُا نُورَ اللَّهِ بِأَفْواهِهِمْ وَ اللَّهُ مُتِمُّ نُورِهِ »
« 10 » روح آن عزيز در جوش آمد ، و نفسش « 11 » در خروش ، كه بدين « 12 » نقص رضا دادند كه متنبى همىگويد « 13 » :
و لم ار فى عيوب الناس شيئا * كنقص القادرين على التمام « 14 »
و چون روزگار چيزى از پيش برداشت ( باز نتوان آورد ، و « 15 » ) از پى آن « 16 » رفتن بىخردى « 17 » باشد . آنچ « 18 » گفته بود قرب « 19 » ده هزار بيت مسوده « 20 » به بغداد فرستاد ، به نزد خوجهء امام برهان الدين « محمد بن ابى الفضل ادام اللّه علوه « 21 » » ، و آنچ بدست او بماند « بيتى چند نسخت داد « 22 » » ، و آن عزيز قفص بشكست ، و از اين عالم تنگ « 23 » برپريد ، و به روضهء رضوان خراميد ، نور اللّه مضجعه « 24 » .
هامش
( 1 ) - م : بىفرمان
( 2 ) - ذ ، ض : كل روزگار و كل عالم بود بر طريق تحفه
( 3 ) - ك : برداشتند به تقويت اين فرمان و كلمهء « غافل » را ندارد
( 4 ) - م : السارق . چ ، ذ : كه السارق
( 5 ) - قرآن مجيد آيهء 42 سورهء پنجم « المائدة »
( 6 ) - چ : و جماعتى
( 7 ) - ك ، ل ، ى : دل رنجور
( 8 ) - م : و خود را در - ك : و خود در
( 9 ) - م ، ض ، ل : « كه » ندارد
( 10 ) - عبارت ميان دو علامت در نسخهء - م - نيست - آيهء 8 سورهء شصت و يكم « الصف »
( 11 ) - ل ، ى : و قفس
( 12 ) - ك : و بدين
( 13 ) - ك : كه متنبى شاعر گويد - ذ ، ض ، چ ، ى : كه متنبى گويد
( 14 ) - « التبيان » شرح ديوان ابى الطيب متنبى ج 4 صفحهء 145 چاپ مصر
( 15 ) - بيشتر نسخ ندارد
( 16 ) - ذ ، ض ، ك : و در پى آن
( 17 ) - م - بىخردگى
( 18 ) - چ : و آنچه
( 19 ) - چ : قريب - ذ ، ض : قدر - ى ، ل : اين كلمه را ندارد
( 20 ) - چ ، ذ ، ض : ى : مسودهء اصل
( 21 ) - چ : محمد بن على رحمة اللّه عليه - ل ، ى ، قسمت ميان علامت را ندارد
( 22 ) - چ ، ل ، ى : چند نسخت بداد . م - آن عزيز
( 23 ) - ذ : تن - ل ، ى : تنگنا
( 24 ) - ك ، ل ، ى : نور اللّه قبره