بود « 1 » ، حكيم العصر ، ملك الكلام ، محقق الانام ، سلطان البيان ، حجة الايمان ، شمس العارفين ، بدر المحققين ، صدر الطريقة ، قوام الحقيقة ، سديد النطق ، رفيع الهمة « 2 » ، عزيز الوجود ، عديم المثل ، محترز الدنيا « 3 » ، مقبل الدين ، نظام النظم ، مؤثر النثر ، « 4 » مادح سيد الانبياء ، خاتم الشعراء ، ذو اللسانين ، ابو المجد مجدود بن آدم « 5 » السنائى الغزنوى « 6 » « رحمة الله عليه » « 7 » كه عالميان در ساحت با راحت او روزگار در خوشدلى « 8 » مىگذاشتند ، و در بهشت نقد همىخراميدند « 9 » . شعر « 10 »
ليس من اللّه « 11 » بمستنكر * ان يجمع العالم فى واحد « 12 »
اگر وى را « 13 » در اجل تأخير « 14 » نبود وى را « 15 » در امل تاريخى بود « 16 » كه تا قيام الساعة همه عالمان « 17 » و عاقلان و عاشقان « 18 » و صوفيان و مشتاقان « 19 » قوت جان از آن خوان جويند ، و همه متكلمان و حكيمان و شاعران « 20 » سر معانى از ديوان او گويند « 21 » ، هيچ كلمتى « 22 » را بىخلعتى نگذاشت . هر حرفى از وى طرفى يافت « 23 » ، و هر نفسى از وى
هامش
( 1 ) - ذ ، افزوده : فرمايد
( 2 ) - چ ، ذ ، ض ، ل ، ى : الهمم - م : الهمت
( 3 ) - م : محرز الدنيا
( 4 ) - چ : المؤثر النثر . ل ، ى : مؤثر النظم و النثر
( 5 ) - ك : ابو المجد مجدود بن ابى الحسن آدم
( 6 ) - م - « الغزنوى » ندارد
( 7 ) - چ : قدس اللّه روحه و نور قبره . ذ ، ض : نور اللّه ضريحه : ى ، ل : رحمة اللّه عليه و نور قبره
( 8 ) - چ : به خوشدلى
( 9 ) - بيشتر نسخ : مىبودند
( 10 ) - ذ ، ى : « شعر » ندارد
( 11 ) - همهء نسخ حديقه : من اللّه و در بعض كتب ادب : على اللّه
( 12 ) - اين بيت از قصيدهء معروف ابو نواس است در مدح فضل بن ربيع
( 13 ) - ذ ، ض : اگرچه وى را
( 14 ) - ك : تأخيرى
( 15 ) - « وى را » در چ : ذ ، ى نيست
( 16 ) - ذ ، ض : اما او را در امل تاريخى بود . ك : و او را در عمل تاريخى بود - م - كلمهء « بود » را ندارد
( 17 ) - ك ، م : عالميان . چ - افزوده : و فاضلان
( 18 ) - ذ ، ض ، ك ، افزوده : و عارفان
( 19 ) - ض : و مشتاقان و عاشقان و صوفيان . ك : و عشاق و مشتاق و اهل تصوف و سوختگان
( 20 ) - ك : و حكما و شعرا
( 21 ) - ذ ، ض : افزوده : و چنان نگويند كه - چ : او مىگويند
( 22 ) - م - كلمت را
( 23 ) - ك ، ى ، چ : و هر حرفى از وى صرفى يافت