كه نه از « 1 » دست اينم و آنم * من كنون دست راست سلطانم
همه بادش « 2 » ز حاجب و ز امير * همه لافش ز خواجه « 3 » وز وزير
گويد ار با تو همسخن باشد * زير نو گرچه ده كهن باشد
گردنم بين ز دست شه نيلى * كه بدست خودم زند سيلى
من زنم بيشتر « 4 » ز بيم « 5 » پشه * كون پيلان بريش غرواشه « 6 »
شاه ما ار بميرد ار بزيد « 7 » * جز بفرمان ريش من نريد
خود بدست « 8 » من است چندين گاه * قفل و مهر و كليد گلخن شاه
چه كنى ناخوشى و خويشى او « 9 » * كه مه او مه كمى « 10 » و بيشى او
از پى لقمهء به ماتم و سور * گه غلامش بوى و گه « 11 » مزدور
كيست در چشم عقل ناخوشتر * در جهان از گداى كبرآور « 12 »
ديو در مشك « 13 » او دميده فره * تا ز خود « 14 » سوى خود شده فربه
سفله گردد ز مال و علم « 15 » سفيه * كه سيه سار برنتابد پيه
از عدم بوده « 16 » و از فنا سوده * در ميان طمطراق « 17 » بيهوده
بدمى زنده از پفى « 18 » بيمار * بخوئى « 19 » گنده وز تفى « 20 » افكار
دور شو دور شو ز نزديكش * روشنى شو ز ننگ تاريكش « 21 »
گر بر اين خوان تو « 22 » جفتى و فردى * ديگ دل را به از « 23 » جگر خوردى
هامش
( 1 ) - س : من نه از ، ت : كه من از
( 2 ) - ط : يادش
( 3 ) - س : ز خواجه ، م : ز نائب
( 4 ) - ل : نيشتر
( 5 ) - ط : ز بيم ، چ : ز نيم
( 6 ) - س : غور وشه ، ط : عوژ پشه ، خ : عو ريشه
( 7 ) - س : گر بميرد و بزيد ، خ : گر بميرد و بزيد
( 8 ) - ط : برسم
( 9 ) - ل : ناخوشى ز خويشى او ، س : ناخوشى و خوشى او
( 10 ) - م : كه و مه او كمى ، س : كه مه او مه كمى
( 11 ) - ل : بود گهى
( 12 ) - ط : كبرآور ، م : گندآور
( 13 ) - س : در مشك ، م : در مشت
( 14 ) - م : يا ز خود ، س : با خود از
( 15 ) - ط : ز جهل و مال ، ل : ز علم و مال ، س : ز مال و علم
( 16 ) - خ : پوده
( 17 ) - ل : طمطراق ، م : طمطراق
( 18 ) - چ : تبى ، س : از نمى ، ط : از پفى
( 19 ) - س : نخويى
( 20 ) - ط : از تفى ، ل : وز پى ، س : وز نيى
( 21 ) - ل : ز سنگ تاريكش ، س :
ز ترك تاريكش ، خ : ز تنگ
( 22 ) - س : كه بر اين خوان خفتى از ، ل : كه بر اين خوار
( 23 ) - ل : دل تا به از ، ط : صابرى به كه از ، س : ديك دل وابه از