بهر پيوند جان مهمان را * روزه فرموده سال و مه جان را « 1 »
گر يكى ميهمان بخوان رسدش * كارد گوئى به استخوان « 2 » رسدش
گر دهند اين گره به كوه آوا * نكند كه بزرگشان « 3 » به صدا
از پى يك دو لقمه خرد بهيج « 4 » * كرده بسيار گونه راه بسيج « 5 »
مردم عامه همچو زنبورست * كه صلاح از وجودشان دورست
هوس دخلشان چو دوزخشان * دفتر خرجشان چو مطبخشان
از پى يك دو لقمهء تر و شور « 6 » * بام و ديوار خز چو گربه و « 7 » مور
ريششان « 8 » سال و مه به بردن چيز * از شره « 9 » مانده بر گذرگه تيز « 10 »
حاصل سفله چيست جز غم و رنج * قفص تيز چيست جز قولنج
يكدم ار تخته در بغل گيرند * خانهء خويش در تبل « 11 » گيرند
يكدم ار گوش سوى رود آرند * به دو گوز آسمان فرود آرند
شكر « 12 » ايشان بخواهم « 13 » ار چه بروز * بشكند « 14 » زو به ساعتى « 15 » صد گوز
ذكرش بر هجاش شير « 16 » گواست * ريش مادر غرش بكن كه رواست « 17 »
آمد ار چنگشان ز سبلت حيز « 18 » * در تظلم ميان دركه تيز « 19 »
چون نعامه به گاه « 20 » نان خوردن * ليك چون مرغ وقت اه كردن
اه كنند از دريغ اه كردن * خه كنند از جواب « 21 » خه كردن
عامه مانند گردباد بود * كه سبكخيز همچو باد « 22 » بود
هامش
( 1 ) - س : خوان را
( 2 ) - ل : بر استخوان
( 3 ) - ل : برگبرگشان ، خ : ترك برگشان
( 4 ) - س : خوردى شيخ ، ط : خوردنى سيج
( 5 ) - س : كون چو ديگ ستيخ ، ى : كون ز ديگ سبيج
( 6 ) - پ : تر و شور ، س : چرب و شور ، ل : پرشروشور
( 7 ) - س : چو مار و چه
( 8 ) - ط : زيستشان ، س : رويشان
( 9 ) - ل : رشوهء ، ط : ز شره
( 10 ) - س :رويشان روز و شب به بردن چيز * سال و مه مانده بر گذرگه تيز( 11 ) - س : در مثل
( 12 ) - و : سكر
( 13 ) - س : نخواهم - ط : بخوانم
( 14 ) - س : بشكنى
( 15 ) - ط : زو به ساعتى ، م : روز ساعتى
( 16 ) - س : ذكرش بر دروغ ريش
( 17 ) - س : كه سزاست
( 18 ) - ل : تيز
( 19 ) - ل : گره ميان در تيز ، خ : گره ميان دو تيز
( 20 ) - س : چون نعامندگاه
( 21 ) - ض : كنندت چو آب
( 22 ) - ى : زود خيز و سبك گشاد