از سواد و بياضش از پى مزد * گشته عقل همه امينان دزد
هم نكو دار اصل و « 1 » فضل و كرم * هم نگهدار راز دين و حرم
چون سر خويش سر نگهدارد * ماره « 2 » چون مار گرزه « 3 » بگذارد
گنج را همچو رنج بگذارد * راز را « 4 » همچو دين نگهدارد
زانكه داند كه با كمال « 5 » وجود * جز بموضع نكو نيايد جود
زانكه دريا و ابر و كان به عطا * بكنند « 6 » از طريق جود خطا « 7 »
لعل كى ديد هركه كانى كند * زر كجا يافت هركه جانى كند
اندر آن دم كه خوشزبان باشد * گوش را لفظ او چو جان باشد
فطنت او برآيد از پى ساز * موروار « 8 » از ميان خانهء راز
فلك از جود او عطاجويست « 9 » * راز با راى او سخنگويست « 10 »
رازدارست عزّتش زانست * خازن راز و حارس « 11 » جانست
ماجراى زمانه ديده دلش * هرچه زو خوبتر گزيده دلش
وهم او چون نم هوا از گل * آن برآرد كه باشد اندر دل
هردم آرد پديد زمزم و نيل « 12 » * دست او همچو پاى اسماعيل
دور دوران عقل « 13 » جامهء او « 14 » * ره مردان « 15 » چو برق نامهء او « 16 »
عملش هست نامهء يحيى * قلمش هست چون دم عيسى
عزم و حزمش « 17 » ز راى نيكوتر * گشته در كارها ورا ياور
شده در كار ملك « 18 » و دين بيدار * دين و دولت فزوده زو مقدار « 19 »
شاه را عون در تصرّف ملك * كرده از راى « 20 » او تعرّف ملك
هامش
( 1 ) - م : نكودار اصل و ، ل : هم نگهدار اهل
( 2 ) - ل : مار ، م : ماره ، ب : مال
( 3 ) - ب : شرزه
( 4 ) - ب : راز دل
( 5 ) - ذ : جمال
( 6 ) - ب : بكنند ، م : نكند
( 7 ) - ى : چون كف او كجا كنند سخا
( 8 ) - ل : سوروار
( 9 ) - ب : جويد
( 10 ) - ب : گويد
( 11 ) - ب : راز حارس ، ذ : راز خازن
( 12 ) - ل : زمزم نيل
( 13 ) - م : دوران چو عقل
( 14 ) - چ : خامهء او
( 15 ) - ب : ره مردان ، م : رهنوردان
( 16 ) - ب : خامهء او
( 17 ) - چ : جزمش
( 18 ) - م : در ملك كار
( 19 ) - م : فزوده و مقدار
( 20 ) - چ : آراى