اندر مدح « صدر الامام تاج الوزراء ابى محمد بن الحسن بن منصور » « 1 » گويد
سر احرار سيد الوزرا * كه ورا برگزيد بار خدا « 2 »
در محل كفايت « 3 » و امكان * صاحب صاحب رى و كرمان « 4 »
راعى « 5 » خاص و عام جمله عباد * صاحبى به ز صاحب عباد
نيست مانند او به هفت اقليم * از صدور جهان حديث و قديم
برى از عيب و هرچه باشد عار « 6 » * در وزارت بسان صاحب غار « 7 »
پيشواى صدور در « 8 » عالم * ملك را راى او چو خاتم جم
ملكت از وى مرفّه و نازان * هفت سيارهاش چو دمسازان
روزى جن و انس در كلكش * وحى منزل سرشته در سلكش « 9 »
ظلم و عدل از اسارتش « 10 » حيران * ظلم گريان و عدل ازو خندان
در و درگاه عقل و جان « 11 » سر اوست * نردبان پايهء « 12 » فلك در اوست
ديده از وى « 13 » كمال خلق و ادب * عقلش اكفى الكفاة كرده لقب
خطبه كرده زمانه بر شرفش * آسمان دستبوس كرده « 14 » كفش
دايه و مايهء خرد قلمش « 15 » * قبله و قبله جاى جان قدمش « 16 »
بر زمين آسمان امكانست * بر فلك سايهبان رضوانست
عقل مدح و خطاب وى گويد * عقل خود جز صواب كى گويد
هامش
( 1 ) - ل : صلاح الدين و الدولة ابى منصور ، ذ : نظام الملك تاج الوزراء ابو الحسن بن منصور القانى رحمة اللّه عليه ، ب : صدر الدين نظام الملك ابى محمد الحسن القاينى ، چ : صدر الدين نظام الملك عز الدولة جمال الملة اكفى الكفاة تاج الوزراء صلاح الدولتين ابى محمد الحسن بن ابى منصور القاينى
( 2 ) - ب : كه خدا برگزيده كرد ورا
( 3 ) - ب : محل كفايت ، م : محل و كفايت
( 4 ) - ب : صاحب صاحب رى و كرمان ، م : صاحب رى و صاحب گرگان
( 5 ) - ذ : داعى
( 6 ) - چ : برى از هرچه عيب باشد و عار
( 7 ) - ى : بسان نور نه نار
( 8 ) - ل : صدور در ، م : صور در اين
( 9 ) - ب : با سلكش
( 10 ) - و : از عبارتش
( 11 ) - م : جاى
( 12 ) - ذ : پايه و
( 13 ) - ب : از وى ، م : در وى ، چ : روى
( 14 ) - ب : كرده ، م : پيش
( 15 ) - كم : لطفش
( 16 ) - كم : دو كفش