گشته عالم ز گرد چون دوده * فلك از دوده رخ بيندوده
عكس خون بر سپهر سيمابى * راست مانند شعر عنابى
دشمنان شهنشه فيروز « 1 » * روزشان چون شبست و شب بىروز « 2 »
جانشان « 3 » از ثرى روان به اثير * ظفر حق « 4 » سوى سپاه و امير « 5 »
روى صحرا چو نيزه « 6 » خورده اجم « 7 » * آب دريا ز خون چو آب بقم
بر قضا تنگ مانده راه گذر * بر عدو در « 8 » ببسته دست ظفر « 9 »
جان خصمان ز بيم تير و سنان * جمله برداشته جدل ز ميان « 10 »
كوه و دريا و بيشه و هامون * موج مىزد در آن زمان از خون
پشت « 11 » چوگان ز گرز و سرها گوى * سينه گلبن « 12 » ز تير و رگها « 13 » جوى
رسته بر رخش « 14 » لشكرى به شكوه * هر يكى چون چنار بن بر كوه
خصم را رمح چون الف در بسم « 15 » * چشمها كرده همچو جان در جسم « 16 »
اسب و مرد از نهيب راه گريز « 17 » * خشك مانده چو صورت شبديز
دستها از عنان بمانده جدا * پاىها در ركاب و سر شيدا
همچو ماهى به خشك خشك و خموش « 18 » * مرد بىدست و پاى جوشنپوش
پاى گردان « 19 » پياده مانده بجاى * زان دو دست سوار قلعهگشاى
دمشان باز پس شدى هرگاه * كه ز كشته نيافت مردم راه « 20 »
آن زمان لا إله الّا اللّه * وهم را ره نبود « 21 » در بر شاه
هامش
( 1 ) - ب : پيروز
( 2 ) - ل : شب چون روز ، ض : شب پى روز
( 3 ) - س : جانها ، ض : جانفشان
( 4 ) - س : ظفر حق ، م : ظفر و حق
( 5 ) - م : سپاه امير
( 6 ) - ب : ز نيزه ، چ : ز تير
( 7 ) - ر : اصم ، ذ : عجم
( 8 ) - ب : بر عدو ره
( 9 ) - س : از دو جان جان خصم و جان ظفر ، چ : از در جان خصم جان ظفر
( 10 ) - چ : اجل ز ميان
( 11 ) - س : مشت
( 12 ) - ك : گيلين
( 13 ) - ب : رگها ، م : دلها ، س : گلها
( 14 ) - ل : بر اسب
( 15 ) - م : س : در چشم ، ب : در بسم ، ر : در خشم
( 16 ) - س : ها ز دو چشم ، ل : هاى دو چشم ، ب : جان در جسم ، م : هى دو چشم
( 17 ) - ك : زار گريز
( 18 ) - ل : خشك خموش
( 19 ) - ض : مردان
( 20 ) - ب : دمها راه ، س : نيافتى دم راه
( 21 ) - ب : ره نبود ، م : راه بود