زشت باشد به خاصه از ابدال * جز به عبرت نظارهء دجال
روز و شب را بسوى زيرك و غمر « 1 » * تحفه از وى غمست و غارت عمر « 2 »
چيست چنبر سپهر دهرافروز * رسن پيسه « 3 » چيست جز شب و روز
درفكندت « 4 » به چنبر گردن * بهر كشتن زمانه پيسهرسن 9
زده مار فلك ترا بستيز * هست پيسهرسن ازو بگريز
در غم زرّ سرخ و سيم سره * سبلتت « 5 » سبز گشت همچو تره
تره سبز و پرآب و رنگينست * سر كينش ز پاى سرگينست
در دوازده برج گويد
برهء چرخ هست مردمخوار * زو خور خويش هيج طمع مدار
آفت كشت تست بر گردون * گاو گردنده از سرين و سرون
از دو پيكر مجوى ساز و بسيچ « 6 » * كز دو روى هيچ كس نيابد هيچ
راه خرچنگ و راى « 7 » او مپذير * كژرو « 8 » و كور را دليل « 9 » مگير
نخورد شير چرخ هركز گور « 10 » * ليك مردم بسى برد سوى گور
چه كنى طمع خويشى از خوشه * كه ازو برنبست كس توشه « 11 »
رو كه نايد نصيب گنج ترا * از ترازوى بادسنج ترا
كى دهد باده خاصه نوش گوار * كژدم نوشخوار نيشگزار « 12 »
راستى با كمان « 13 » چرخ مزن * زانكه گشت او كمان تيرشكن « 14 »
گرك پى باش تات چون قى و غز * بز پير فلك نگيرد بز
دوستى ز آبريز « 15 » چرخ ببر * زانكه او گه تهى بود گه پر
هامش
( 1 ) - ل : زيرك عمر
( 2 ) - ذ : غمر
( 3 ) - ل : پينه ، چ : پيشه
( 4 ) - ى : نه فكندت
( 5 ) - ل : سبلت
( 6 ) - م : ساز بسيج
( 7 ) - س : راى : م : راه
( 8 ) - ل : كج
( 9 ) - س : كوژ را : م : كور را ، چ : كور و كر را دليل راه
( 10 ) - س : جز كر و كور
( 11 ) - ك : بر تنست صد توسه
( 12 ) - م : گذار
( 13 ) - س : بر كمان
( 14 ) - س : زانكه هست او كمان تيرافكن
( 15 ) - ى : ز آب و دلو