چون براتى « 1 » ندارى اندر ده * لاشه خر را بدست دزد مده « 2 »
به بود خواجه را در اين بازار * وندرين گلشن و درين گلزار
كيسه « 3 » خالى و شهر پرماتم * شرع خصم و نديم « 4 » نامحرم
كوى پردزد و زوبعست و پرى « 5 » * تو همى كوك و كوكنار خورى
حزم خود كن كه دزدت از خانه است * خازنت خاينست و بيگانه است
تا كى از خويشتن « 6 » كمى بودن * دلت نگرفت « 7 » ز آدمى بودن
اندرين سور پر ز شور « 8 » و شغب * دل پر از غم نشين و مهر بلب
باده خوردى و ليك باهى نه « 9 » * دوغ خوردى و ليك با كينه « 10 »
چون شدى مست هستى اى ساده * خيك باده چو خاك افتاده
چه كنى باده كاندرين فرسنگ * بار شيشه است و ره يخ و خر لنگ
خر لنگ ضعيف و بار گران * منزلت سنگلاخ و تو حيران
راه تارى « 11 » چراغ بىروغن * باد صرصر تو باد خانه « 12 » شكن
سر بىمغز « 13 » و پاى محكم نى « 14 » * مال « 15 » همدست و يار محرم نى « 16 »
خوابگه ساخته ز شاخ « 16 » درخت * تا نهاده « 17 » قدم به جائى سخت
تا ترا اندرين سفر ز گزاف * باشد اندر خيال خانهء لاف « 18 »
شب سر خواب و روز عزم شراب * چه كند « 19 » جز كه دين و ملك خراب
تو به مى شاد و « 20 » آدم اندر بند * اينت بدمهر و ناخلف فرزند
گرچه شادى نماى اوّل اوست * كيسهء گمشده معوّل اوست
كو بدين خاكدان و ويران ده * كيسه لاغر كنست و تن فربه
داند كه آن كو گشاده رك باشد * كه ميان بسته تيزتك باشد
هامش
( 1 ) - س : چون براتى ، ل : چون براقى
( 2 ) - س : بارى اين لاشه خر ز دست مده ، ل : ز دست باز مده
( 3 ) - خ : خانه
( 4 ) - م : نديد ؟
( 5 ) - س : روبهست و پيرى ، چ : مردم سفرى
( 6 ) - س : اى كمى بوده نز ، ل : اى كمى برده از
( 7 ) - چ : بگرفت
( 8 ) - ل : پر ز شور ، م : پر ز مهر
( 9 ) - ذ : باهينه
( 10 ) - ل : راهى نه ، س : باقى نه
( 11 ) - س : خانه تارى
( 12 ) - س : باد صرصر چراغ پايه
( 13 ) - خ : سر قوى
( 14 ) - م : نه
( 15 ) - س : مال ، م : مار
( 16 ) - ل : ز برگ
( 17 ) - ل : نانهاده
( 18 ) - ل : خانه خلاف
( 19 ) - چ : نكند
( 20 ) - ب : تو به شادى و