آنكه « 1 » با جفت مصطفى زينسان * بد كند مرو را بمرد مخوان
چون از اين « 2 » گشت فارغ آن بدمرد « 3 » * قصد جان امير حيدر كرد
تا برآورد زو به حيله دمار * تو مر اين شخص را بمرد مدار « 4 »
پسر هند اگر به دو بد كرد * آن بدى دان كه جمله با خود كرد « 5 »
چه زيان آفتاب را از ابر * كى شود جفت با مسلمان گبر
صفت حرب صفين و كشته شدن عمار ياسر رضى اللّه عنه
روز صفين چو حرب در پيوست * گرم شد كارزار دستا دست
زود عمار ياسر آمد پيش * كه فدا كرد خواهم اين سر « 6 » خويش
آلت و ساز حرب « 7 » پيش آريد « 8 » * ور شوم كشته زنده انگاريد « 9 »
از پى دين چو جان كنم ايثار * روز محشر مگر نمانم « 10 » خوار
سال او درگذشته از صد و پنج * تيغ را بركشيد زود برنج
چشم خود را عصابهء بربست * به بسى « 11 » رنجها بر اسب نشست
در مصاف آمد و بگفت نسب * كه منم شيخ دين و پير عرب
كرد جولان و گفت تكبيرى * سفله مردى « 12 » بزد ورا « 13 » تيرى
سبك از اسب خود به زير افتاد « 14 » * در زمان جان برنج و درد بداد
چون بديدند مرد را زانسان * زود برخاست زان ميانه فغان
كه شنيديم ما ز قول « 15 » رسول * كه بگفت اين سخن بشوى بتول
گفت عمار بس همايونست * قاتل او بدانكه ملعونست
اين زمان كشته شد چه چاره كنيم * دل در اين « 16 » درد و رنج پاره كنيم
همه تيغ و سپر بيفكندند * خود و مغفر ز سر بيفكندند « 17 »
هامش
( 1 ) - چ : هركه
( 2 ) - ل : چون ز خون
( 3 ) - ك : نامرد
( 4 ) - ل : چو سگ پندار
( 5 ) - ل : كه با تن خود كرد
( 6 ) - خ : اين تن
( 7 ) - پ : جنگ
( 8 ) - ل : آرند
( 9 ) - ل : انگارند
( 10 ) - ل : نگردم
( 11 ) - ذ : بربسى
( 12 ) - ض : مردى ، م : مروان
( 13 ) - چ : ورا بزد ، ل : زند برو
( 14 ) - چ : سرنگون افتاد
( 15 ) - چ : لفظ
( 16 ) - از اين
( 17 ) - ب : درافكندند ، چ : برافكندند