ستايش امير المؤمنين عمر الفاروق رضى الله عنه
ذكر امير المؤمنين ابى حفص عمر بن الخطاب المذكور بافضل الخطاب الحاوى للثواب الماحى للعقاب الذى فرق بين الحق و الباطل و القتيل و القاتل الذى انزل اللّه تعالى فى شانه : يا ايها النبى حسبك اللّه و من اتبعك من المؤمنين يعنى عمر رضى اللّه عنه و قال النبى صلى اللّه عليه و سلم : عمر سراج اهل الجنة و لو كان بعدى نبيا لكان عمر ، و قال عليه السلام : ان الشيطان ليفرّ من ظل عمر ، من احب عمر امن الخطر من احب عمر فقد اوضح الطريق ، و قال : انا مدينة العدل و عمر بابها .
بود « 1 » عدل عمر ز بىمكرى * آينه صدق روى « 2 » بو بكرى
كان اسلام و زين ايمان بود « 3 » * صدق او عقل و عدل را كان « 4 » بود
دين « 5 » بوقت عتيق بود هلال * پس به فاروق يافت عزّ و كمال
زانكه « 6 » بگشاد پاى بر عيوق * دست اسلام عقدهء فاروق
طا « 7 » طلب كرد مر عمر را يافت * از ميان طفاوه « 8 » بر وى تافت
دل او چون ز حق محقق شد * صدف درّ رؤيت « 9 » حق شد
آنكه كامل « 10 » بوقت او شد كار * بسر نقطه باز شد پرگار
دين نهاده براى چونان شاه « 11 » * پاى دامى ز طاوها « 12 » در راه
آنكه طه « 13 » طهارتش داده * آنكه طاسين « 14 » امارتش داده
داده دستش بصدق طاء طلب « 15 » * بسته پايش به عشقهاى هرب « 16 »
هامش
( 1 ) - س : بوده
( 2 ) - س : زاينه صدق ديده من : روى صدق
( 3 ) - م : كان ز اسلام و اين ز ايمان بود
( 4 ) - م : عدل اين جان ، ل : او جان
( 5 ) - م : دين
( 6 ) - چ : آنكه
( 7 ) - م : تا
( 8 ) - م : طفاوه ، نسخ ديگر : طهاره
( 9 ) - خ : آيت
( 10 ) - پ : آنكه كاهل ، ل : كآنكه كامل
( 11 ) - ل : خوبان شاه
( 12 ) - ذ : ز طى و هى ، س : ز طاوها
( 13 ) - م : آن طاها
( 14 ) - م : ياسين
( 15 ) - م : طاو طلب ، س : حدقش بصدق طاء طلب ، خ : صدقش بكسب طاء طلب
( 16 ) - و : به عشقها و هرب ، م : بهاى عشق