در اعجاز قرآن
اى ز دريا به كف كف آورده * وز ملك صورت صف آورده
مغز و در « 1 » زان بدست ناوردى * كه بگرد صدف همىگردى
زين صدفهاء تيره دست بدار * درّ صافى ز قعر بحر درآر
گوهر « 2 » بىصدف درون دلست * صدف بىگهر درون « 3 » گلست
قيمت درّ نه از صدف باشد * تير را قيمت از هدف باشد
آنكه داند بديده فهر « 4 » از قعر * بشناسد ز درّ دريا بعر
و آنكه بر شط و شطر « 5 » اين درياست * نه سزاوار لؤلؤ لالاست
سطر قرآن چو شطر « 6 » ايمانست * كه ازو راحت دل و جانست
صفت لطف و عزّت قرآن * هست بحر محيط عالم « 7 » جان
قعر او پر ز درّ و پرگوهر « 8 » * ساحلش پر ز عود و پرعنبر « 9 »
زوست از بهر باطن و ظاهر * منشعب علم اول و آخر
پاك شو تا معانى مكنون * آيد از پنجرهء « 10 » حروف برون
تا برون نايد از حدث « 11 » انسان * كى برون آيد از حروف قرآن
تا تو باشى ز نفس خود محجوب * با تو و عقل تو چه زشت و چه خوب
نكند خيره « 12 » دورى و « 13 » ديرى * آب در خواب تشنه را سيرى
نشود دل ز حرف قرآن به * نشود بز به بجپجى « 14 » فربه
تو كه دربند كلك و انقاسى * چهره را از نقاب چه شناسى « 15 »
نبود خاصه در جهان سخن * رنگ و بوى سخن چو جان « 16 » سخن
هامش
( 1 ) - ف : مغز در
( 2 ) - چ : گهر
( 3 ) - م : برون
( 4 ) - م : قهر
( 5 ) - ك : شرط ، چ : بر شرط شط ، ل : وانكه بر شرط و شط
( 6 ) - م : و شطر
( 7 ) - ل : محيط و عالم
( 8 ) - س : و پر ز گهر
( 9 ) - و : از عنبر
( 10 ) - پ : پردهء
( 11 ) - ض : صروف
( 12 ) - ل : ندهد ديد
( 13 ) - پ : زودى و
( 14 ) - س : ببجبچى ، ى : ببجم
( 15 ) - م : نشناسى ، س : چه شناسى
( 16 ) - س : ز جان