الباب الثانى فى الكلام ذكر كلام الملك العلام يسهل المرام
قال اللّه تعالى
قُلْ لَئِنِ اجْتَمَعَتِ الْإِنْسُ وَ الْجِنُّ عَلى أَنْ يَأْتُوا بِمِثْلِ هذَا الْقُرْآنِ لا يَأْتُونَ بِمِثْلِهِ وَ لَوْ كانَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ ظَهِيراً
، و قال عزّ من قائل .
وَ لا حَبَّةٍ فِي ظُلُماتِ الْأَرْضِ وَ لا رَطْبٍ وَ لا يابِسٍ إِلَّا فِي كِتابٍ مُبِينٍ
، و قال النبى عليه السلام : القرآن غنى لا فقر بعده و لا غنى دونه ، و قال عليه السلام :
القرآن هو الدواء من كل داء الا الموت . و قال ايضا : اهل القرآن هم اهل اللّه و خاصته ، و قال ايضا صلوات اللّه و سلامه عليه اصدق الحديث كتاب اللّه ، و قال احمد بن حنبل : القرآن كلام اللّه غير مخلوق و من قال مخلوق فهو كافر باللّه العظيم .
سخنش را ز بس لطافت و ظرف « 1 » * صدمت صوت نى « 2 » و زحمت حرف
صفتش را حدوث « 3 » كى سنجد « 4 » * سخنش در « 5 » حروف كى گنجد « 6 »
وهم حيران ز شكل صورتهاش * عقل واله ز سرّ سورتهاش « 7 »
مغز و نغز است حرف و سورت او « 8 » * دلبر و دلپذير صورت « 9 » او
زان « 10 » گرفته مقيم قوّت و قوت * زادهء ملك و دادهء « 11 » ملكوت
سرّ او بهر حلّ مشكلها * روح جانها « 12 » و راحت دلها
دل مجروح را شفا قرآن * دل پردرد را « 13 » دوا قرآن
هامش
( 1 ) - چ : طراوت و طرف
( 2 ) - م : صوت نه و
( 3 ) - و : در حدوث ، ذ : را حروف
( 4 ) - پ : كى گنجد
( 5 ) - پ : سخنش را
( 6 ) - پ : كى سنجد
( 7 ) - و : صورتهاش
( 8 ) - م : صورت او
( 9 ) - م : دلفريب صورت : چ : دلپذير صحبت
( 10 ) - زو
( 11 ) - پ : دادهء ملك و زادهء
( 12 ) - چ : روح او انس
( 13 ) - ب : درد دلسوز را