تابستان را فرمان داد ، تا سايهبانى بر آفتاب « 1 » گرم بربستند « 2 » ، وز بهر غذا بر ميكائيل « 3 » كى مكاييل « 4 » ارزاق بدست اوست « 5 » خط « 6 » رائج نبشت « 7 » وز براى « 8 » لباس از جامه خانهء عفت « 9 » و عافيت بستانوار خلعت زمستانى و تابستانى در من پوشانيد ، و خرج را « كه » چرخ « 10 » آن تكفل نتوانست « 11 » كرد ، او تكفل كرد « 12 » ، در جمله هر مزاحم « 13 » كى خاطر را از آن نبوتى « 14 » خواست بود ، همهء رخنها « 15 » بربست سوى جان ، و هر دلگشاى « 16 » كى جان را از آن تسليتى « 17 » توانست « 18 » بود همه را راه بگشاد « 19 » سوى دل ، آنش گويم كى آن مصطنع ربانى « 20 » گفت : و اصطنعتك « لنفسى » « 21 » ، و آن مكلم رحمانى كه
وَ كَلَّمَ
« 22 »
اللَّهُ مُوسى تَكْلِيماً
« 23 » « در مناجات خود » « 24 » گفت : الهى طفت البلاد و
هامش
( 1 ) - ب : بر آفتاب . م : از آفتاب
( 2 ) - ب ، ج : بستند
( 3 ) - م : غذا بر ميكائيل متن با - ك - برابر است . ج : غذى ميكائيل را . ب : غذاى ميكائيل
( 4 ) - ب ، ج : كه مكيال . م : كى ميكائيل . ك : كه مكايل
( 5 ) - ت ، ط : بر دست اوست . ب : دست اوست
( 6 ) - ب : يك سال خط . ك : خطى
( 7 ) - ك : بنبشت
( 8 ) - ك : و از براى
( 9 ) - ب ، ت ، ط : از جامه خانهء رفعت . ك : در جامه خانهء عفت
( 10 ) - ج ، ك : كه چرخ - م : « كه » ندارد
( 11 ) - ب ، ت ، ط : و چرخ را كه تكفل خرج آن نتوانست
( 12 ) - ك : تكلف كرد . ج : تكلف گردد . ب ، ت ، ط : او تكليف فرمود .
( 13 ) - ب ، ط : تزاحمى
( 14 ) - ب : نفرتى . ك : از آن بوى « در اصل نبوتى بوده و ببوى تغيير داده شده » .
( 15 ) - ب ، ت ، ط : رخنهاشان . ك : رخنهاشان سوى جان بربست .
( 16 ) - م : دلگشاى را
( 17 ) - ب : تسلى . ك : كه دل از آن . . .
( 18 ) - ب ، ت ، ط : خواست
( 19 ) - ج : از راه . ك : همه را سوى دل راه بگشاد
( 20 ) - ب ، ج : و آنش گويم . ك : آنش گويم كه آن مصطنع ربانى كه - م : آنش گويم كه آن نصطنع ربانى
( 21 ) - كلمهء « لنفسى » فقط در - ج - است . ك : و صنعتك
( 22 ) - ب ، ط : و آن متكلم روحانى و كلم . ك : و آن مكلم رحمانى و كلم
( 23 ) - قرآن مجيد آيهء 162 سورهء چهارم « النساء » . كلمهء « تكليم » در - ك - نيست
( 24 ) - ب ، ت ، ج ، ط : ندارد . ك : در مناجات گفت طفت