گوش « 1 » هوش خوان ، كه « الكسل باب من الزندقة » « 2 » از قفص « 3 » عافيت بيرون جه ، و عاقبت را بند برنه ، كه من تفكّر فى العواقب « 4 » لم يشجع « 5 » و آن « 6 » يتيمان روى شخوده را از آب زندگانى روى بشوى ، و آن عروسان « 7 » زلف بشوليده « 8 » را به شانهء روحانى جعد بنشان « 9 » ، بعضى را ارسلان خاص « 10 » ادريس مخوان ، بعضى را بابتكين عام « 11 » ابليس ، كى « 12 » العدل ميزان الرحمن و الجور مكيال الشيطان ، بعضى « 13 » را در گلشن حفظ جلوه مكن ، و قومى را در گلخن نسيان رسوا ، آن « 14 » فرمانى كه از صدر نبوت صادر گشتست « 15 » كمر امتثال « 16 » بربند ، كى سووا « 17 » اولادكم فى العطية ، گفت زادگان شما دادگان حقند ، همه را چون جرم پروين « 18 » پشت در پشت داريد ، و چون « پيكر » « 19 » دو پيكر روى در روى ، چون چنين فرمودست ، پس « 20 » آن « 21 » آئينهء جانها را « 22 » چون دندانهء شانه « 23 » يكسان دار ، و آن سوهان دلها را چون دندانهء اره يك تيغ « 24 » ، آن رحمها بريده را « 25 » بپيوند ،
هامش
( 1 ) - ج : از گوش
( 2 ) - نسخهء - ج - اين عبارت چون در پيش ذكر آن شده در اينجا نيامده است . ك : من زندقة . ب ، ت ، ط ، ك : در اينجا افزوده : من تفكر فى العواقب لم يشجع
( 3 ) - ك : قفس
( 4 ) - ك : من كثر ذكر العواقب . م : من كثر العواقب . ك : من تفكر بالعواقب
( 5 ) - از فرمايشات على عليه السلام است « رجوع شود به عقد الفريد ج 1 ص 17 »
( 6 ) - ج : پس آن . ب : و آن
( 7 ) - ج : عروسان . م : غريبان
( 8 ) - ب ، ج ، ك : پژوليده
( 9 ) - ب ، ت ، ط : بيفشان
( 10 ) - ج . با ارسلان - ب ، ت ، ط : ا ارسلان شاه . ك : و بعضى را ارسلان خاص
( 11 ) - ج : انگبين عام . ط ، ك : آبتين عام . ك : و بعضى را بابتين عام
( 12 ) - ك « كى » ندارد
( 13 ) - ب ، ج : و بعضى
( 14 ) - ج : و آن
( 15 ) - ج : كشته است - ب : گشت
( 16 ) - ب ، ت ، ط : انقياد
( 17 ) - ب ، ت ، ط : سوا . ك « سووا » ندارد
( 18 ) - يوم پروين
( 19 ) - م « پيكر » ندارد ب ، ج : و چون جوهر
( 20 ) - ج : كلمهء « پس » ندارد
( 21 ) - ت ، ط : اين
( 22 ) - ك : چون چنين است پس تو آيينه جهان را
( 23 ) - ب : دندانهشان
( 24 ) - ج : يك تيغكن
( 25 ) - ج : آن زخمهاى بريده را . ب : زخمها را