فناشان « 1 » بر حيوانات « 2 » امير « 3 » گردانيد ، و نشانش اين كى « 4 »
هُوَ الَّذِي خَلَقَ لَكُمْ ما فِي الْأَرْضِ جَمِيعاً
« 5 » ، باز از ايشان « 6 » طايفهء را « 7 » از اسامى به معانى رسانيد « 8 » ، و زه آب « حكمتهاء » « 9 » موزون از درون ايشان بگشاد ، تا ايشان چنانك « 10 » خواستند در ملك كلمه به جد و هزل بر قضيت سجيت تصرفى مىكردند « 11 » ، و گشادنامهء از ديوان وهم و خيال « 12 » بافته بودند ، چون « 13 » متصرف عالم كون و فساد آن امارت تصرف « 14 » كلمات دريشان بديد « 15 » ، مير ميرانشان لقب داد « 16 » ، بدين تشريف كه « 17 » الشعراء امراء الكلام ، گفت اگر انسان « 18 » از قشر سخن امير حيوانند « 19 » شما از لباب سخن امير انسانيد « 20 » ، آنگاه در بوتهء ادراك ، حق « 21 » در باطل آميخته را از يكديگر دور كرد « 22 » ، نيك را جلوه كرد و گفت « 23 » اعطاء الشاعر « 24 » من بر الوالدين ، و بد را رسوا كرد و گفت « 25 » الشعر مزامير « 26 » ابليس ، پس « 27 » خرمن تخييل و
هامش
( 1 ) - ج : در عالم فناشان . ك : در فناشان . ب : و در بقا و فناشان .
( 2 ) - ج : بر عالم حيوانات
( 3 ) - ج : اميد
( 4 ) - ج ، ب ، ط : اين كرد . ك : كردند نشانش اينك . م : « كى » ندارد .
( 5 ) - قرآن مجيد آيهء 27 سورهء دويم « البقرة »
( 6 ) - ج : باز از اين برگزيدگان . ب : باز از انسان
( 7 ) - ب : « را » ندارد
( 8 ) - ج : به خطهء عالم معانى رسانيد . ب : به معانى رسيده
( 9 ) - ج ، ك : و ذهاب حكمتهاى . ب : زه آب حكمتهاى
( 10 ) - ب : از درونشان بگشاد تا چنان كه ايشان ك : از درون جان او بگشاد تا ايشان چنان كه
( 11 ) - ج : هزل قضيت بر سجيت متصرف . ب : تصرف مىكردند
( 12 ) - م : وهم خيال
( 13 ) - ب ، ط : كه چون
( 14 ) - ب ، ت ، ط : آن امارت امارت با نصرت . ك : و آن امارت و تصرف
( 15 ) - ب : بديدند
( 16 ) - ب : لقب دادند . ج : كلمات دريد بر سير سير ايشان در ايشان خطاب فرمود
( 17 ) - ب ، ت ، ط : افزوده : چنان كه مهتر مىفرمايد كه م : « كه » ندارد .
( 18 ) - ب : ايشان را
( 19 ) - ب : خوانند
( 20 ) - ب : ايشانيد
( 21 ) - ج : زر حق
( 22 ) - ب ، ت ، ط : جدا كرد
( 23 ) - م : نيك « را » ندارد . ب : نيك جلوه كرد و گفت . ك : جدا كرد نيك را گفت
( 24 ) - ب ، ت ، ط : عطاء الشعراء . ك : اعطى الشاعر
( 25 ) - م : « و گفت » ندارد : ك : بدرا رسوا كرد گفت
( 26 ) - ب ، ط : من امر . ك : الشعراء من امراء
( 27 ) - ج : و پس