تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تمهيدات ( فارسى ) — صفحة 401

مساهمون:

ص٤٠١
محمد بوده است از اينجا اين سخن درست آيد و ما ارسلناك الا رحمة للعالمين محمد راه يگانگى نمايد محمد به خدا رساند محمد از دوزخ باز دارد ، محمد طعم از بهشت در كام تو دهد و شربتى از كأس و سقاهم ربهم شرابا طهورا در كام تو چكاند فعلى هذا ارسال او جز رحمت عالميان نباشد . ص 279

144 ص 180 س 10 لولاك لما خلقت الكونين :

خلقت كون همه موجودات ، ذات محمد شد . اول مخلوق همو آمد چنان كه محى الدين ابن اعرابى مىگويد كه از اقتضاى ذاتى او بود پس كون ازو است چنان كه يك دانه تخمى بكارى ، او برآيد و اللّه اعلم تا چند هزار تخم از آن يك تخم زايد محمد را همين ميدان . ص 279

145 ص 180 س 12 از بهر خود محمد را آفريد :

از بهر : چند احتمال دارد از بهر معنى براى نظاره ، ترا و براى شهود وجود ، ترا ديگر از هر طريقه علت و سبب اگر از بهر تو نبودى كار نشدى و ديگر اگر ترا خواستى نبودى اين وجودات را نمىآفريدم . ص 279

146 ص 180 س 13 خلقتكم لاجلى :

كلمه جمع است و مراد واحد زيرا چه هيچ وجودى نيست كه فيض وجود محمد به او نيست پس همه وجودات هم بفيض وجود محمد پس همه مونس و همسر محمد باشند و هم به يك ذات محمد باز گردند . ص 279

147 ص 181 س 7 جوهر اصل :

اقتضاى ذاتى او مصدر موجودات باشد آن