از مراد خود برون آى و مراد دوست گير * كين چنين كس پيش محبوبان نجيب و عاقل است
ور نهاد تو همى محجوب ماند زين همه * خاك بادا بر سرت كين كار تو بس مشكلست
( 367 ) اگر كسى را اين مقام سزد از خواندگان ، آخر محجوبان را گفتن اين مقام رسد . شيخ ما مودود بسيار گفتى اين بيت را :
گر زاهد را جمال آن روى رسد * ما را بسر كوى يكى هوا رسد
اى دوست قدر آفتاب ، آفتاب داند « إنّما يعرف الفضل لأهل الفضل الفضلاء » . رخت سلطان هم اسبان سلطان كشند « لا يحمل عطايا الملوك إلّا مطايا الملوك » . اگر تازى نمىدانى چنين مىگويم :
روشنتر از آفتاب بايد رايى * تا بشناسد مزاج هر سودايى
اگر چنان كه گويى در آفتاب ، چيزى ديگر بجز آفتاب آفتابى ديگر كند ؟ نكند .
جاى آفتاب ، خود آفتاب گيرد . آنكس كه ذوق اين كلمات چشيده بود ، حزن
هامش
( 1 - 2 ) دوست . . . عاقلAMRSUدوست . . . نزد . . . محنت عاقلBيار . . . عاقلHدوست . . .
محب و عاقلP- -
( 3 - 4 ) ور . . . كينAHMPSUدر . . . چونBوز . . . محجوب ماند . . . كينR- -
( 5 ) اگرAMPSUاى دوست اگرBHR- -
( 5 - 6 ) سزد . . . بيت راAMSباشد خير است و الا محجوبان را طلب كردن اين مقام نرسد اين بيت بشنوBسزد آخر . . . را اين . . . بيت راHسزد آخر . . . بيت راPUسزد . . . مقام را سزد شيخ . . . بيت راR- -
( 7 ) كوىA . . . Uكوى توR- -
( 8 ) الفضلاءA . . . Uالفضلاء اهل فضل را هم اهل فضل داندH- -
( 9 - 10 ) اگر . . . مىگويمAMPRSUاگر تو تازى ندانى . . . مىگويمBاگر مىگويدH- -
( 12 ) در . . . آفتابىAMPSUبجز . . . آفتابىBدر آفتاب بجز آفتاب چيزى ديگرHدر كمال آفتاب . . . آفتابىR- -
( 13 ) آفتاب . . . گيردAHMPSUاو هم جز آفتاب گيردBآفتاب . . . نگيردR- - بودA . . . UباشدH- -