از اين حال چنين بيان مىكند : « ما نظرت فى شىء إلّا و رأيت اللّه فيه »
« أَ لَمْ تَرَ إِلى رَبِّكَ كَيْفَ مَدَّ الظِّلَّ »
اين باشد . و چون او خود را در آينهء دل ما بيند ، عبارت اين باشد كه
« أَ لَمْ يَعْلَمْ بِأَنَّ اللَّهَ يَرى »
.
( 366 ) اى دوست اگرچه اين كلمه در خور جهان تو نيست ، پندارى كه دنيا را مىگويم ؟ ! اين كلمه نيز در بهشت نگنجد ، جز در بهشت ، دل تو نگنجد كه فراخى تمام دارد كه « لا يسعنى سمائى و لا أرضى و وسعنى قلب عبدى المؤمن » .
اگر خواهى كه دلى را چنين با دست آرى كه
« مَرَجَ الْبَحْرَيْنِ يَلْتَقِيانِ »
و آيت
« فَتَقَبَّلَها رَبُّها بِقَبُولٍ حَسَنٍ »
او را قبول كرده باشد ، چندين هزار هستند كه اين نعت دارند . ليكن مقصود ما بعضى از علمااند كه
« وَ الرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ »
كمال درجهء ايشان است . اى دوست مدّتها بود كه مرا نه تن از علماى راسخ معلوم بودند ؛ و ليكن امشب ، كه شب آدينه بود كه ايّام كتابت بود ، دهم را معلوم من كردند :
و آن خواجه امام محمّد غزالى بود - رحمة اللّه عليه - . احمد را مىدانستم ، امّا محمّد
هامش
( 2 ) سورهء 25 ( الفرقان ) آيهء 45 ك - -
( 3 ) سورهء 96 ( العلق ) آيهء 14 ك - -
( 4 ) جهان تو نيستA . . . Uتو نيست و لايق جهان تو نباشدB- -
( 5 ) اينA . . . Uنه اينR- -
( 5 - 6 ) جز . . . فراخىMPRكه فراخىASجز . . . گنجد كه فراخىBجز . . . فراغىHجز . . . نمىگنجدU- -
( 7 ) سورهء 55 ( الرحمن ) آيهء 19 مMR- و آيت فتقبلها ربها بقبول حسنABHPSU- -
( 8 ) هستند . . . نعتMPUهستند كه نعتASهستند كه اين نعمتBHكس هستند كه اين نعتR- -
( 9 ) ازA . . . U - B- - سورهء 3 ( آل عمران ) 4 ( النساء ) آيهء 7 م 161 م - -
( 10 ) ايشان استA . . . UانسانستP- - مرا . . . معلومABMRSنه . . . راسخHمرا نهد . . . معلومIنه . . . معلومPU- -
( 11 ) كه ايام . . . دهم را . . . كردندMكه ايام . . . كردندASو زمان كتابت دهمين معلوم بيچاره گرديدBكه . . . بود يكى ديگر معلوم من كردندHPRU- -
( 12 ) امام . . . احمدA . . . Uامام حجة الاسلام غياث الامام محمد . . . شيخ احمدR- -