آنكس كه مرا خواهد گو : بى خود باش * اين ، درخور كس نيست مگر در خور من
( 297 ) اى دريغا گناه ابليس عشق او آمد با خدا ! و گناه مصطفى دانى كه چه آمد ؟ عشق خدا آمد با او : يعنى عاشق شدن ابليس خدا را ، گناه او آمد ؛ و عاشق شدن خدا پيغامبر را ، گناه او آمد كه
« لِيَغْفِرَ لَكَ اللَّهُ ما تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِكَ وَ ما تَأَخَّرَ »
اين سخن را نشان شده است . جهانى بايد تا ذرّهاى از اين ذنب و گناه ، او را نصيبى دهند كه عبارت از آن امانت آمد ، و بر آدم و آدمصفتان بخش كردند ؛ و با اين همه جز اين ، چه گفتند كه
« ظَلُوماً جَهُولًا »
. ذرّهاى از اين گناه جهانى را كفر آمد ؛ امّا همگى اين گناه بر روح مصطفى نهادند .
( 298 ) دريغا عذر اين گناه از براى او خود بخواست كه
« لِيَغْفِرَ لَكَ اللَّهُ ما تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِكَ وَ ما تَأَخَّرَ »
! دريغا كه اگر ذرّهاى از اين گناه بر كونين و عالمين نهادندى ، همگى ايشان برقم فنا مخصوص شدندى ! مگر كه ابو بكر از اينجا گفت اى كاشكى من گناه و سهو محمّد بودمى ! دريغا اياز گفت : در خدمت سلطان هيچ
هامش
( 1 ) آنكسAHPRSهر كسB- -
( 2 ) مگرIو آنABHPRS- -
( 3 ) اى دريغاAHPRSاى عزيزB- - گناه ابليسHPRگناه ابليس آن بود كه عاشق خداBذنب ابليسAS- -
( 3 - 4 ) و گناه . . . يعنىAHPRSاما ذنب ذات مصطفى از آن آمد كه خداى - تعالى - عاشق محمد آمد يعنىB- -
( 4 - 5 ) او . . .
اوAHPRSابليس . . . مصطفىB- -
( 5 ) سورهء 48 ( الفتح ) آيهء 2 م - -
( 7 ) دهندBPRدهدAHS- - و برAHPRSذرهاى ازين ذره بهB- -
( 7 - 8 ) و با . . . گفتندAHRSاحوال ايشان اين آمدBخلعت او اين آمدP- -
( 8 ) سورهء 33 ( الاحزاب ) آيهء 72 م - -
( 9 ) همگىAHRSجملهءBP- -
( 10 ) دريغا . . . بخواستAHPSعذر اين گناه خود بهخودىخود بازخواستBدريغا . . . او خود ذنب بخواستR- -
( 10 - 11 ) ( 5 ) - -
( 11 ) دريغاAHPRS - B- - عالمينABPRSعالميانH- -
( 13 ) كاشكى . . . سهوPRكاشكى من از . . . سهوASكاچكى من . . . سهوBكاشكى من آن سهو و ذنبH- -
( 1 - 13 )ABHPRS - MU- -