با خود گويد : اگر اين بار با سر حقيقت خود افتم ، عهدى بكنم كه ديگر بجز عشق و معشوق پرواى ديگر كس نكنم ، و جان را بعد از اين فدا كنم :
آيا بود آنگه كه باز بينم رويت * در ديده كشم چو سرمه خاك كويت
گر قدر تودى همىندانست رهى * امروز همه جهان و تاى مويت
( 156 ) دانى اى عزيز كه جمال ليلى با عشق شيفتهء مجنون چه گويد ؟ مىگويد :
اى مجنون اگر غمزهاى زنم ، اگر صد هزار مجنون صفت باشند كه همه از پاى درآيند و افتادهء غمزهء ما شوند . گوش دار كه مجنون چه مىگويد . مىگويد : فارغ باش كه اگر غمزهء تو فنا دهد مجنون را ، وصال و لطف تو بقا دهد . مجنون عاشق را اگرچه فنا از معشوق باشد ، امّا هم بقا از معشوق يابد . دل فارغ دار :
گر رنگ رخت بباد بر داده شود * باد از طرب رنگ رخت باده شود
ور تو به مثل به كوه بر بوسه دهى * كوه از لب تو عقيق و بيجاده شود
( 157 ) محرمان عشق ، خود دانند كه عشق چه حالتست ؛ امّا نامردان و مخنّثان را از عشق جز ملالتى و ملامتى نباشد . خلعت عشق ، خود هر كسى را ندهند ؛
هامش
( 1 ) با خود . . . بارBHMPRاگر ديگر بارAS- -
( 1 - 2 ) بجز . . . ديگرA . . . S - B- -
( 2 ) كس . . . جان راABMPSنكنم و ندارم جان راHكس ندارم و جان راR- -
( 4 ) تودىA . . . SبودR- - وتاىMفداى تارA . . . S- -
( 5 ) عشقA . . . SعاشقH- - شيفتهء مجنونA . . . Sمجنون شيفتهR- - چه گويدABMSچه مىگويدHPR- - مىگويدABPRS - HM- -
( 6 ) غمزهاىA . . . SشمهءH- - صفت . . . همهA . . . Sباشند كهB- - پاىA . . . SجاىH- -
( 7 ) مىگويدABPRS - HM- -
( 8 ) دهدA . . . Sدهد ديگر آن راR- - مجنون عاشق راB . . . Sمجنون را و عاشقA- -
( 9 ) اگرA . . . SازR- - باشدA . . . S - B- - هم بقاA . . . Sبقا همH- - يابدAHMPSباشدBبايدR- -
( 10 ) برA . . . SدرH- -
( 11 ) دهىBHMPRنهىAS- - بيجادهABMPSبيچارهHياقوتR- -
( 13 ) نباشدA . . . SنباشندR- -
( 1 - 13 ) با خود . . . ندهندA . . . S - U- -