« وَ كَذلِكَ يَجْتَبِيكَ رَبُّكَ وَ يُعَلِّمُكَ مِنْ تَأْوِيلِ الْأَحادِيثِ »
، و راه و مقصود مريد با وى نمايد تا وى را نيز استادى در آموزد كه
« وَ يُعَلِّمُكُمْ ما لَمْ تَكُونُوا تَعْلَمُونَ »
. چون تخلّقوا بأخلاق الشيخ حاصل آيد كار به جايى رسد كه
« وَ رَفَعَ أَبَوَيْهِ عَلَى الْعَرْشِ وَ خَرُّوا لَهُ سُجَّداً »
.
( 47 ) ادب ديگر آنست كه مريد مبتدى حضور و غيبت پير نگاه دارد ، و در حضور صورت مؤدّب باشد و به غيبت صورت مراقب باشد ، و پير را همچنان به صورت حاضر داند اما مريد منتهى را حضور و غيبت ، خود يكسان باشد . آن نشنيدهاى كه آن روز كه جان مصطفى را وعده در رسيد كه پيش خداى تعالى برند ؛ عبد اللّه زيد انصارى را فرزندى بود به نزديك او رفت ، و از برون رفتن مصطفى ازين جهان پدر را خبر كرد ؛ پدر گفت : نخواهم كه پس از مصطفى اين ديدهء من كس را بيند ، و دعا كرد و گفت : « اللّهم اعم عينىّ » خداوندا چشم من كور گردان . حق تعالى دعاى وى اجابت كرد « فعميت عيناه » در ساعت كور شد . معلوم است كه عشق ابو بكر و عمر
هامش
( 1 ) سورهء 12 ( يوسف ) آيهء 6 ك - - و راه . . . مريدMمعنى و راه مقصود مريدABSمعنى و راه مقصود و مريدHيعنى راه مقصود مريدPU- -
( 2 ) استادىABHMSUپيرP- - سورهء 2 ( البقرة ) آيهء 151 م - -
( 3 ) آيد . . . كهAHPSآمد . . . كهBMآيد كهU- -
( 3 - 4 ) سورهء 12 ( يوسف ) آيهء 100 ك - -
( 5 ) ادب ديگرBHMديگر ادبAPSU- -
( 6 ) به غيبت . . . همچنانABMPSUدر غيبت . . . همچنان داند كهH- -
( 7 ) داندAMPSUبيندBH- - خود يكسان باشدABHMSيكسان بودPU- -
( 8 ) آن . . . راBMاين . . . جان پاك مصطفى صلعم راASآن . . . روزى . . . راHآن نشنودهء . . . جان پاك . . . راPآن شنيدهء . . . جان پاك . . . راU- -
( 8 ) رسيدABHMPUرسدS- - كهAHMPSUكه باB- - برندABMSبردندHPU- - زيدABHMS - PU- -
( 9 ) به نزديكABHMSبه نزدPU- - اوAHMPSUپدرB- -
( 9 - 10 ) پدر را . . . پسABHMSداد پدر را . . . پسPخبر داد . . . پيشU- -
( 10 ) بيندAHMPSUنه بيندB- -
( 11 ) چشم منABHSUچشممMچشم مراP- - كورAMPSUنابيناBH- - وىBHMSاوAPU- -
( 12 - 1 ) ابو . . . باAHMPSUطالب الغالب و على رضوان اللّه عليهم اجمعين باB- -
( 1 - 12 )A . . . U - R- -