كه اين در كدام مقام باشد و در كدام حالت شايد گفتن ؟ ! خواندن حقيقى آن باشد كه خدا را به خدا خوانى ؛ و قديم را به زبان محدث و آفريده خواندن حقيقى نبود . از آن بزرگ نشنيدهاى كه گفت « من عرف اللّه لا يقول اللّه و من قال اللّه لا يعرف اللّه » گوش دار تا بدانى كه چه مىگويد ؛ گفت : هر كه خدا را شناسد هرگز نگويد كه « اللّه » و هر كه « اللّه » را بگفت خدا را نشناخت و نشناسد . چه دانى كه خدا را به خدا چگونه توانى خواندن ! تا نقطهاى نشوى « اللّه » گفته نباشى .
( 51 ) از جمله آنكه پير ، مريد را فرمايد در اوراد ؛ يكى اينست كه گويد :
پيوسته مىگوى « لا إله إلّا اللّه » . چون ازين مقام در گذرد گويد بگو : « اللّه » .
نفى و فناى جمله در « لا » بگذارد ، و رخت در خيمهء « إلّا اللّه » زند . چون نقطهء حرف « هو » شود ، دو مقام كه در ميان دو لام است واپس گذارد كه اين دو مقام و اين دو ولايت كه مسكن و معاد جملهء سالكان راه خداست واپس گذاشته باشد ، چون مريد
هامش
( 1 ) اينA . . . U - M- - كدامABHMRSچهPU- -
( 2 ) به خداA . . . Uبه خودP- - و آفريده خواندنBHRUو آفريده . . . قرائتASو آفريده . . . قرآنMP- -
( 3 ) كهA . . . UچهR- -
( 4 ) گوش دار تاBHMRگوش دار كهASبه گوش تاPU- - مىگويدA . . . Uگفته مىشودR- - نگويد كهAHMPSUنگويدBنتواند گفتنR- -
( 5 ) اللّه راA . . . UاللّهM- - نشناخت وA . . . U - R- -
( 5 - 6 ) چگونه . . . نباشىAMPSUچگونه توان . . . نباشىBHخواند چگونه باشد اى عزيز تا . . . نگفته باشىR- -
( 7 ) از جملهA . . . U - R- - اينستA . . . SآنستU- - گويدA . . . UفرمايدR- -
( 8 ) مىگوىBHPRUگويدASگوM- - گذردAMPRSUگذرىBH- - گويد بگو . . . لاBMPRUبگويد اللّه . . . لاASبگوى اللّه نفى فناى جمله درH- -
( 9 ) و رخت . . . زندA . . . Uو دست در دامن اللّه زندH- - الا اللّهMRاللّهABPSU- -
( 10 ) دو مقامABHPSUو مقامMو مقامىR- - دو . . . كهABMPRU - Hو مقامى كه ميان دو « لا » استR- - اين دوAMRSدر آن دوBدرين دوHاينPU- -
( 11 ) كهABHMS - PRU- - معاد جملهءA . . . Uمقام و جملهءR- -
( 11 - 1 ) راه . . . تاABHMSراه . . . باشد تاMاست در راه خدا واپس گذاشته بود . . . تاPUسالكان است كه از سلوك به خدا تعالى باز پس . . . باشد . . . تاR- -