بر راه و طريق پير رود مريد باشد مر پير را . و هر كه بر طريق ارادت خود و مراد خود رود مريد مراد خود باشد . مريدى ، پيرپرستى باشد و راه ارادت خود ، زنّار داشتن در راه خدا و رسول او . اوّل مريد را در راه ارادت اين باشد كه گفته شد .
( 45 ) امّا مريد را ادبهاست : يكى ادب آن باشد كه از پير ، معصومى و طاعت نجويد چنان كه دانستى ؛ و ديگر آنكه او را به صورت و عبارت طلب نكند ، و او را به چشم سر نبيند كه آنگاه قالب مجرّد بيند از گوشت و پوست ، بلكه حقيقت و مغز علم و معرفت وى ببيند به چشم دل . چه گويى ابو جهل و ابو لهب و عتبه و شيبه ، مصطفى را ظاهر مىديدند به چشم سر ، همچنانكه ابو بكر و عمر و عثمان و على مىديدند ! امّا ديدهء دل نداشتند تا قرآن بيان ناديدن ايشان كرد كه
« وَ تَراهُمْ يَنْظُرُونَ إِلَيْكَ وَ هُمْ لا يُبْصِرُونَ »
آنچه حقيقت مصطفى بود نتوانستند ديدن . مقصود آنست كه پير حقيقت و معنى بايد طلبيدن و جستن ، نه قالب و صورت ؛ زيرا كه مريد باشد كه در مشاهدهء پير
هامش
( 1 ) طريقA . . . UطريقتH- - مر پير را . . . خودBHMمر پير را . . . خويشASو هر . . . خودPو هر كه بر طريق و ارادت خودRپير را . . . خودU- -
( 2 ) مريدى . . . زنارMمريدى . . . باشد و زنارAPSUمريدى پير پرسيدن باشد و زنهارBمريدى . . . باشد و ارادت و زنارHمريد . . . و زنارR- -
( 3 ) خدا . . . او اولAHMPSUارادت اين باشد كه خدا و رسول اولBخدا و رسولR- - كهR - A . . . U- -
( 4 ) اما . . . باشدA . . . Uمريد . . . آنستB- - ادبهاABHMPSدر راه ارادت اينRآدابU- -
( 5 ) نجويد . . . او راA . . . Uنطلبد و از اوH- - و ديگرABHMRSديگرPU- - و عبارتAHMRSUو معنىBعبارتP- -
( 6 ) بلكه علمMPبلكه مغز حقيقت و علمASحقيقت و علمBبلكه حقيقت و علمHبلكه حقيقت و مغز و علمU- -
( 7 ) وىAMPSUاوBH- - و شيبهBHMP - ASU- -
( 8 ) ابو بكر . . . اماA . . . Uطالب الغالب على آنهاB- -
( 9 - 10 ) سورهء 7 ( الاعراف ) آيهء 198 ك - -
( 10 ) آنچهA . . . Uو آنچهM- - نتوانستندA . . . UنمىتوانستندP- -
( 10 - 11 ) كه . . . جستنAMSكه از . . . ديدنBكه از . . . حقيقت معنى و رموز . . . ديدنHكه . . . طلبيدن و ديدنPU- -
( 11 ) درMPSUازBU- -
( 6 - 12 ) آنگاه . . . پيرA . . . U - R- -