مر رسيدن را به هدايت ، همچنانكه بها دادن مر آخريانى « 1 » را كه بخرى . اگر كسى آخريانى « 2 » خرد مثلا به ده درم ، چون پنج درم بدهد از وى محسوب دارند و ليكن آخريانى « 3 » به وى ندهند تا بها تمام ندهد . همچنين بنده از هر معصيتى كه دست باز دارد تاريكى از دل وى كم شود و ليكن به حقيقت آنگاه به هدايت « 4 » رسد كه از همهء معصيتها « 5 » دست بازدارد . چون به [
b
5 ] هدايت رسيد دلش روشن شود ، « 6 » نفس را به صفت وى بيند ، چون ديد دشمن گيرد و خلاف كردن دشمن آسان بود و مولى تعالى را همچنانكه به صفات وى « 7 » گرويده است بيند . « 8 » چون گرويده است كه هيچ چيز چون مولى عزّ و جلّ « 9 » نيست ، حقيقت اين گروش از خويشتن « 10 » ببايد طلب كردن ، چه مر حقّى را حقيقتى است .
چنانكه آوردهاند كه - رسول عليه السّلام - روزى مر حارثه را « 11 » - رضى اللّه « 12 » عنه - چنين گفت كه : « كيف اصبحت يا حارثة » ؟
فقال : « اصبحت مؤمنا باللّه حقّا » .
فقال « 13 » النبى عليه السّلام : « لكلّ حقّ حقيقة ، فما حقيقة ايمانك » ؟
فقال : « عزفت نفسى عن الدّنيا حتى استوت الى آخره ، و أظمأت نهارى و أسهرت ليلى ، و كانّى انظر الى عرش ربّى بارزا و كانّى انظر الى أهل الجنّة كيف يتزاورون و الى اهل النّار كيف يتعاورون » .
فقال النبىّ عليه السّلام : « 14 » « اصبت يا حارثة فالزم ، » [ ثمّ قال : ] « 15 » هذا عبد نوّر اللّه قلبه » .
پارسى آن باشد « 16 » كه رسول - عليه السّلام - « 17 » مر حارثه را پرسيد كه چگونه خاستى « 18 » [
a
6 ] يا حارثه بامداد ؟
گفت : گرويده به راستى .
هامش
( 1 ) . آخر نان .
( 2 ) . آخر نانى .
( 3 ) . آخر نانى .
( 4 ) . به هدايت آنگاه .
( 5 ) . معاصى .
( 6 ) . گردد .
( 7 ) . به صفات وى همچنانكه .
( 8 ) . ببيند .
( 9 ) . مولى تعالى .
( 10 ) . خود .
( 11 ) . روزى رسول صلى اللّه عليه و سلّم مر حارث را .
( 12 ) . + تعالى .
( 13 ) . + له .
( 14 ) . صلى اللّه عليه و سلّم .
( 15 ) . [ ] ازPافزوده شد .
( 16 ) . اين بود .
( 17 ) . صلى اللّه عليه و سلّم .
( 18 ) . برخاستى .