جمله بر وى واجب نباشد تا وجوب معرفت بسمع معلوم خود نكرداند و آنچ موجب * سمع است و ازينست كى اهل سنّت فضل نهند سمع را بر بصر اندر دار تكليف و اكر محظى كويد سمع محلّ خبرست و بصر موضع نظر و ديدار خداوند جلّ جلاله فاضلتر از شنيدن كلام وى باشد بايد تا بصر فاضلتر از سمع باشد كوئيم ما بسمع مىدانيم كه رؤيت * خواهد بود اندر بهشت كى اندر جواز رؤيت بعقل حجاب از كشف اولاتر نباشد بخبر دانستيم كه مؤمنان را مكاشف كرداند و حجاب از اسرار ايشان بركيرد تا خداى را عزّ و جلّ ببينند پس سمع فاضلتر آمد از بصر و نيز جملهء احكام شريعت بر سمع مبنى است چه اكر سمع نبودى * ثبات و نصيب آن محال بودى و نيز انبيا صلوات اللّه عليهم كه آمدند نخست بكفتند تا آنك مستمع بودند بكرويدند آنكاه معجزه بنمودند و اندر ديد معجز تاكيد آن هم * بر سمع بود و بدين دلايل هر كه سماع را انكار كند كلّى شريعت را انكار كرده باشد و حكم آن بر خود بپوشيده و اكنون من * احكام آن مستوفى ظاهر كنم انشاءالله وحده و صدق اللّه وعده
سماع قرآن باب سماع القرآن و ما يتعلّق به
اولاتر مسموعات مر دل را به فوايد و سرّ را به زوايد و كوش را بلذّات كلام ايزد عزّ اسمه است و مامورند همه مؤمنان و مكلّفاند همه كافران از آدمى و پرى بشنيدن كلام بارى تعالى و از معجزات قرآن يكى آنست كه طبع از شنيدن و خواندن آن نفور نكردد از آنچ اندر آن رقّتى