و اندر بسط سرّ ديكرى قبض نفس وى و آنك از ان جز اين عبارت كند تضييع انفاس باشد و از ان * كفت با يزيد رح قبض القلوب فى بسط النفوس و بسط القلوب فى قبض النفوس پس نفس مقبوض از خلل محفوظ باشد و سرّ مبسوط از زلل مضبوط از آنچ اندر دوستى غيرت مذهبست و قبض علامت غيرت حقّ باشد و مر دوست را با دوست معاتبت شرطست * و بسط علامت معاتبت باشد و اندر آثار معروفست كه تا يحيى بود * نخنديده بود و تا عيسى بود نكريست صلوات اللّه عليهم از آنچ يكى منقبض بود و * آن ديكرى منبسط چون فرا يكديكر رسيدند يحيى كفت يا عيسى ايمن شدى از قطيعت عيسى كفت يا يحيى نوميد شدى از رحمت پس نه كريستن تو حكم ازلى را بكرداند و نه خندهء من قضا كرده را ردّ كرداند پس لا قبض و لا بسط و لا طمس و لا انس و لا محو و لا محق و لا عجز و لا جهد جز آن نباشد كه تقدير بودست و حكم رفته و اللّه اعلم
انس و هيبت و من ذلك الانس و الهيبة و الفرق بينهما
بدان اسعدك اللّه كى انس و هيبت دو حالتست از احوال صعاليك طريق حقّ و * آن آنست كى چون حقّ تعالى بدل بنده تجلّى كند بشاهد جلال نصيب وى اندر آن هيبت بود و باز چون بدل بنده تجلّى كند بشاهد جمال نصيب اندر آن انس باشد تا اهل هيبت از جلالش بر تعب باشند و اهل انس از جمالش بر طرب فرقست ميان دلى كه از جلالش اندر آتش دوستى سوزان بود و از ان دلى كى از جمالش در نور مشاهدت فروزان پس كروهى از مشايخ كفتهاند كه هيبت درجهء