غرقهشدكان پس شرط آداب اكل آنست كى تنها نخورند و ايثار كنند * مر يكديكر را لقوله عم
شرّ الناس من اكل وحده و ضرب عبده و منع رفده
چون بر سفره نشينند خاموش نباشند و ابتدا بنام خداى كنند و * حديثى نكويند از نهاد و برداشت كى اصحاب را از ان كراهيّت آيد و لقمهء اوّل بر نمك زنند و مر رفيق خود را انصاف دهند و سهل بن عبد اللّه را پرسيدند از معنى انّ اللّه يا مر بالعدل و الاحسان كفت عدل آن بود كه انصاف رفيق اندر لقمه بدهد و احسان آنك وى را بدان لقمه اولاتر از خود داند و شيخ من رض كفتى كه عجب دارم از ان مدّعى كه كويد من به ترك دنيا كفتهام و اندر انديشهء لقمه باشد آنكاه * بايد كه طعام بدست راست خورد و جز اندر لقمهء خود ننكرد و بر طعام خوردن آب كمتر خورد * مكر اندر حال تشنكى صادق و چون بخورد * اندك خورد چندانك جكر تر شود و لقمه بزرك نكند و خرد بخايد و شتاب نكند كه * ازين چيزها بيم تخمها بود و مخالفت سنّت و چون از طعام فارغ شود حمد كويد و دست بشويد و اكر از ميان جماعت دو يا سه كس يا بيشتر پنهان از جماعت بدعوتى شوند و چيزى خورند بعضى از مشايخ كفتهاند كه آن حرام باشد و اندر صحبت كردن خيانت بود اولئك ما ياكلون فى بطونهم الّا النار و كروهى كفتهاند كه چون جماعتى باشند بر موافقت يكديكر روا باشد
كشف المحجوب ( فارسى ) — صفحة 454
مساهمون: علي الجلابي الهجويري الغزنوي
ص٤٥٤