تعالى و تقدّس نباشد و اللّه اعلم
آداب اكل باب آدابهم فى الاكل
بدانك آدمى را از اكل چاره نيست كى اقامت تاليف طبايع جز بطعام و شراب نيست امّا شرط مروّت آنست كى اندر آن مبالغت نكند و روز و شب خود را در انديشهء آن مشغول نكرداند شافعى كويد رح من كان همّته ما يدخل فى جوفه فانّ قيمته ما يخرج منه و مر مريد حقّ را هيچچيز مضرّتر از خوردن بسيار نيست و پيش ازين اندرين كتاب اندر باب الجوع طرفى ازين معنى كفتهام امّا اينجا اين مقدار اندر خور مىباشد و اندر حكايات يافتم كه ابو يزيد را رض پرسيدند كى چرا تو مدح كرسنكى بسيار كوئى كفت آرى اكر فرعون كرسنه بودى هركز انا ربّكم الاعلى نكفتى و اكر قارون كرسنه بودى باغى نكشتى و ثعلبه تا كرسنه بود به همه زبانها ستوده بود چون سير شد نفاق ظاهر كرد و قال اللّه تعالى
وَ الَّذِينَ كَفَرُوا يَتَمَتَّعُونَ وَ يَأْكُلُونَ كَما تَأْكُلُ الْأَنْعامُ وَ النَّارُ مَثْوىً لَهُمْ
و سهل بن عبد اللّه رض كفت شكم پر از خمر دوستتر دارم كه پر از طعام حلال كفتند چرا كفت * از براى آنك چون شكم پر از خمر بود عقل بيارامد و آتش شهوت بميرد و خلق از دست و زبان وى ايمن شوند امّا چون پرطعام حلال بود فضول آرزو كند و شهوت قوّت كيرد و نفس بطلب نصيبهاء خودسر برآرد و كفتهاند مشايخ در صفت ايشان كه اكلهم كاكل المرضى و نومهم كنوم الغرقى خوردنشان چون از ان بيماران بود و خوابشان چون خواب