درويش من اندر چندين مجاهدت و وى اندر چندين راحت وى اندر حال بر باطن * و انديشهء من مشرف شد و نخوت من بديد مرا كفت يا با مسلم در كدام ديوان يافتى كه خودبين درويش باشد * اى درويش چون ما همه حقّ را ديديم كفت جز بر تختت ننشانيم و چون تو همه خود را ديدى كفت جز اندر تحتت ندارم از ان ما مشاهدت آمد و از ان تو مجاهدت و اين هر دو دو مقامست از مقامات راه و حقّ تعالى ازين منزّه و درويش از مقامات فانى و از احوال رسته شيخ بو مسلم كفت هوش از من بشد و عالم بر من سياه كشت چون به خود بازآمدم توبه كردم و وى توبهء من بپذيرفت آنكاه كفتم ايّها الشيخ مرا دستورى ده تا بروم كه روزكار من رؤيت ترا تحمّل نمىتواند كرد كفت صدقت يا با مسلم آنكاه بر وجه مثل اين بيت بكفت
آنچ كوشم نتوانست شنيدن بخبر * همه چشمم بعيان يكسره ديد آن ببصر
پس بايد مسافر را تا پيوسته حافظ سنّت باشد و چون به مقيمى فرارسد به حرمت نزديك * وى در آيد و سلام كويد نخست پاى چب از پاىافزار بيرون كند كه پيغمبر عم چنين كردى و چون پاىافزار در پاى كند نخست پاى راست در پاىافزار كند و چون پاىافزار بيرون كند پاى بشويد و دو ركعت نماز كند بر حكم تحيت آنكاه به رعايت حقوق درويشان مشغول شود و نبايد كه به هيچ حال بر مقيمان اعتراض كند و يا با كسى زيادتى كند