و الآخرة لانّ النبىّ صلعم قال
المرء مع من احبّ
دوستان خداى تعالى * اندر شرف دنيا و آخرتاند از آنچ پيغمبر * مىكويد صلعم كه * مرد با آنكس باشد كه و را دوست كيرد پس ايشان در دنيا و عقبى با حقّ باشند و خطا روا نباشد با آنك با وى بود پس بشرف دنيا آن بود كه حقّ با ايشانست و شرف عقبى آنك ايشان با حقّ باشند ، و يحيى بن معاذ الرازى رح كويد حقيقة المحبّة ما لا ينقص بالجفاء و لا يزيد بالبرّ و العطا محبّت به جفا كم نشود و ببرّ و عطا زيادت نكردد از آنچ اين هر دو اندر محبّت سبباند و اسباب اندر حال وجود عيان متلاشى بود و دوست را بلاء دوست خوش باشد و وفا و جفا اندر تحقيق محبّت متساوى بود چون محبّت حاصل بود وفا و جفا باشد و جفا چون وفا ، و اندر حكايات معروفست كه شبلى را به تهمت جنون اندر بيمارستان بازداشتند كروهى به زيارت وى آمدند پرسيد من انتم قالوا احبّاؤك سنك اندريشان انداختن كرفت جمله به هزيمت شدند كفت لو كنتم احبّائى لما فررتم من بلائى اكر دوستان منيد از بلاء من چرا * مىكريزيد كه دوست از بلاى دوست نكريزد اندرين معنى سخن بسيار آيد و من برين مايه پسنده كردم و باللّه التوفيق
زكات كشف الحجاب السادس فى الزكاة
قوله تعالى
وَ أَقِيمُوا الصَّلاةَ وَ آتُوا الزَّكاةَ *
و مانند اين آيات و اخبار بسيارست و از احكام فرائض ايمان يكى زكاتست * بر آنكس كى واجب شود و اعراض از ان روى نيست