باشد با ارتكابش برين كناه ديكر و بهشميان از معتزله كويند اسم توبه درست نيايد جز بر كسى كه از همه كبائر مجتنب باشد و اين قول محالست از آنچ بر هر معاصى كى بنده بكند وى را بدان عقوبت نكنند و چون به ترك يك نوع بكويد از عقوبت آن ايمن شود لا محاله بدان تايب بود و نيز كسى اكر بعضى از فرائض بكند و بعضى دست * بازدارد لا محاله بدانچ مىكند وى را ثواب باشد چنانك بر آنك * مىبكند عقاب باشد و اكر كسى را آلت معصيت موجود نباشد و اسباب آن مهيّا نه از ان توبه كند تايب بود از آنچ توبه را يك ركن ندامت بود كى وى را بدان توبه بر كذشته ندامت حاصل آيد و اندر حال از ان جنس معصيت معرض است و عزم دارد كه اكر آلت موجود كردد و * اسباب مهيّا من هركز بسر اين معصيت بازنكردم و مشايخ مختلفند اندر وصف توبه و صحّت آن ، سهل بن عبد اللّه با جماعتى رحمهم اللّه برانند كه التوبة ان لا تنسى ذنبك توبه آن باشد كى هركز كناه كرده را فراموش نكنى و پيوسته اندر تشوير تا اكر چه عمل بسيار دارى بدان معجب نكردى از آنچ حسرت كردار بد مقدّم بود * بر اعمال صالح و هركز اين كس معجب شود كه كناه فراموش نكند و باز جنيد و جماعتى رحمهم اللّه برانند كه التوبة ان تنسى ذنبك توبه آن باشد كه كناه را فراموش كنى از آنچ تايب محبّ بود و محبّ اندر مشاهدت بود و اندر مشاهدت ذكر جفا جفا باشد چند كاه با جفا باشد و باز چند كاه با ذكر جفا * و ذكر جفا از وفا حجاب باشد و رجوع اين خلاف اندر خلاف مجاهدت
كشف المحجوب ( فارسى ) — صفحة 381
مساهمون: علي الجلابي الهجويري الغزنوي
ص٣٨١