و مر اين را در نصّ كتاب نظاير بسيارست تا حدّى كه از معروفى باثبات كردن حاجت نيايد پس توبه بر سه كونه باشد يكى از خطا بصواب * و ديكر از صواب به اصوب و سه ديكر از صواب خود بحقّ از خطا بصواب بود * لقوله تعالى
وَ الَّذِينَ إِذا فَعَلُوا فاحِشَةً أَوْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ ذَكَرُوا اللَّهَ فَاسْتَغْفَرُوا لِذُنُوبِهِمْ
الآية و از صواب به اصوب آنك موسى كفت عم تبت اليك و از خود بحقّ كما قال النبىّ صلع و انّه ليغان على قلبى و انّى لاستغفر اللّه فى كلّ يوم سبعين مرّة ارتكاب خطا زشت و مذمومست و رجوع از خطا بصواب خوب و محمود و اين توبهء عامّست و حكم اين ظاهرست و تا اصوب باشد با صواب قرار كرفتن وقفتست و حجاب و رجوع از صواب به اصوب اندر درجهء اهل همّت ستوده و اين توبهء خاصّست و محال باشد كه خواصّ از معصيت توبه كنند نديدى كى همه عالم اندر حسرت رؤيت خداى عزّ و جلّ مىسوختند و موسى عم از ان توبه كرد از آنچ رؤيت به اختيار خواست و اندر دوستى اختيار آفت بود ترك آفت اختيار وى مر خلق را ترك رؤيت نمود * و رجوع از خود بحقّ در درجهء محبّت است يا چنانك از آفت مقام اعلى از وقوف * بر مقام عالى توبه كند و از ديدهء مقامات و احوال نيز توبه كند چنانك مقامات * مصطفى عم هر دم * بر ترقّى بود چون بمقام برتر مىرسيد * از مقام فروتر استغفار مىكرد و از ديدن آن مقام توبه بجا مىآورد و اللّه اعلم بالصواب
فصل [ در توبه ]
بدانك توبه را شرط تاييد نيست از بعد آنك عزم بر