خضرويه نبودى فتوّت و مروّت پيدا نكشتى و وى را كلام عالى و انفاس مهذّبست و تصانيف مشهور اندر هر فنّ معاملات و ادب و نكت لايح اندر حقايق و از وى مىآيد كه كفت الطريق واضح و الحقّ لائح و الداعى قد اسمع فما التحيّر * بعدها الّا من العمى راه پيداست و حقّ آشكارا و * خواننده شنوا نيك اندرين * محلّ تحيّر بجز از نابينائى نباشد يعنى راه جستن خطاست كى راه حقّ چون آفتاب تابانست تو خود را جوى تا كجائى چون يافتى فرا سر راه آى كه حقّ ظاهرتر از آنست كى در تحت طلب طالب آيد و از وى مىآيد كه كفت استر عزّ ففرك عزّ درويشى خود را پنهان دار يعنى با خلق مكوى كى من درويشم تا سرّ تو آشكارا نشود كى آن از خداى تعالى كرامتى عظيمست و از وى مىآيد كه كفت درويشى در ماه رمضان يكى را از اغنيا دعوت كرد و اندر خانهء وى بجز نانى خشك كشته نبود چون توانكر بازكشت صرّهء زر به دو فرستاد وى آن صرّه نپذيرفت و كفت اين سزاى آن كسيست كى سرّ خود را با تو آشكارا كند و يا اغنيا را اهل * عزّ فقر دارد اين از صحّت صدق فقر وى بود و اللّه اعلم
ابو تراب عسكر بن حصين نخشبى نسفى [ ابو تراب عسكر بن الحصين النسفى ]
و منهم امام متوكّلان و كزيدهء اهل زمان ابو تراب عسكر بن الحصين النسفى رض از اجلّهء مشايخ خراسان بود و از سادات ايشان مشهور به فتوّت و زهد و ورع وى را كرامات بسيارست و عجايب بيشمار كى در باديه ديدست * و از كبراء مسافران متصوّف بود و بوادى جمله بتجرّد كذاشتى وفات وى اندر باديهء بصره بود از پس چندين سال جماعتى به دو رسيدند وى را يافتند بر پاى ايستاده و روى * سوى قبله كرده