الاشياء به و چيزها را كه به ايشان آشنا گرداند به خود گرداند تا چيزها را به وى شناسند س 29 - 28 : يو : از « معنى اين سخن عجب . . . به غير وى نشناسند » ندارد
ص 756
س 5 : يو : آدم بينند س 10 - 9 : يو : « ظاهر گشت و آن عجايب و آيات » ندارد س 14 - 12 : يو : عبارتهاى فوت شده از اساس را از اين نسخه تدارك كردم س 18 - 17 : يو : وى بر آن چيز غريب آيد س 21 : يو : كشى كردن و خراميدن كو س 22 : يو : روى او را به ماه ماننده كنند و غمض ماه را جماشى كو ربودن و اسير كردن كو و چمش او را س 24 : يو : نرگس را غمز و غمض كو و فتح كو و سحر كو و استلاب قلوب كو س 25 : يو : ديدار او را لطافت كو س 25 :
يو : « خمار كو » ندارد
ص 770
س 1 : يو : شرط نيست س 13 : يو : يك جاى باشد كه كسب غير ملك افتد چون كسب پدر صغير را ملك اوفتد س 4 : يو : اندر املاك و به فروج اندر عقد س 6 : يو : تمليك حق است عز و جلّ و طالب ملك هستى يك جاى - در نسخهء يوسف آقا ، افتادگى است س 10 - 9 : يو : علت نيست اندر حكم وجود س 11 : يو : تمليك خويش س 14 : يو : اندر زمانه موجود نباشد و از زمانه معدوم نشايد س 18 : يو : « و اندر كدام زمان . . . طلب كنندش » ندارد س 20 : يو : هرچه را بتوان جستن س 22 : يو : محدث نشناسد معنى اين سخن آن است - افتادگى دارد نسخهء يوسف آقا
ص 775
س 4 - 1 : يو : افتادگى دارد از « و وجود ايشان از . . . نماينده هم وى است » س 4 : يو : ملك وى است س 7 : يو : تا نيست گردد س 8 : تو : پس عاجزى كه به ذات خويش قايم نبود بقادر باقى راه س 9 : يو : و له لام اول ملك ايجاد است و اين ثانى ملك ابقا است يعنى همچنانكه به ايجاد وى موجد س 11 : يو : بقا يابند س 15 : يو : و حق موجود و كل صادق واجد س 18 - 17 : يو : يعنى اينكه يافتيم تا بدانستيم نه به خود س 22 : يو : باز گفت بيت ديگر ده
ص 783
س 4 : يو : هيچ سبب نبود س 5 : يو : بشناخت مر وى را س 10 : يو : بىتعليم وى نشناسد باز مكون س 11 : يو : مكون غيب را بىتعريف وى نشناسد س 14 : اساس : « كه آدم » از نسخهء « يو » است س 16 : يو : خلقت بيد ، خصايص آسمان و زمين س 19 - : يو : بر قول خداوند