ص 1770 ، س 15 :
وَ مَنْ يَخْرُجْ مِنْ . . .
هركس از خانهء خود براى مهاجرت به سوى خدا و رسول او بيرون شود و بميرد ، پاداش او با خدا است .
ص 1772 ، س 24 : رحم الله امرأ . . .
خدا بيامرزد كسى را كه خويشتن را بشناسد .
ص 1772 ، س 25 : من عرف نفسه . . .
هركس خويشتن را شناخت ، خداى را شناخت .
ص 1773 ، س 9 : و يشهد لصحة . . .
گواه بر درستى علم فراست ( نوعى پيشگويى شخصى ) حديثى است كه احمد بن على از ايوب بن يزيد موصلى آرد كه ابراهيم بن هيثم بلدى گفت : ابو صالح دبير ليث به من گفت : معاوية بن صالح از راشد بن سعد از ابو امامهء باهلى نقل كرد كه رسول خدا گفت : به فراست مؤمن توجه كنيد كه او با نور خدايى مىبيند .
ص 1775 ، عنوان : قولهم فى تنبيهه . . .
ديدگاه ايشان دربارهء هشدار خداوند به ايشان از راه خاطره ( الهام قلبى ، اشراق )
ص 1775 ، س 15 : قال ابو بكر بن مجاهد . . .
ابو بكر بن مجاهد مقرى گفت : ابو عمرو بن العلاء روزى آمد تا براى مردم نماز گزارد ، ( امامت كند ) ، او پيشنمازى نمىكرد و آن روز مجبور شده بود . پس مردم را گفت : راست بايستيد ! پس غش كرد و تا فردا به هوش نيامد . چون از وى پرسيدند ، گفت : هنگامى كه به مردم گفتم : راست بايستيد ، از خدا به دل من الهام شد : آيا خود تاكنون براى من راست ايستادهاى كه به مردم دستور راست ايستادن مىدهى ؟ !
ص 1775 ، س 22 : استووا .
راست ايستيد .
ص 1777 ، س 16 : اما اليك . . .
به توام نيازى نيست ، و خدا از من غافل نيست .
ص 1777 ، س 19 : قال سمعت بعض . . .
از برخى ياران شنيدم گفت : از محمد بن سعدان شنيدم كه به برخى -