ص 1434 ، س 28 : الرفيق الاعلى .
دوست برين !
ص 1435 ، س 1 : ان عبدا . . .
بندهاى كه خدايش در ميان دنيا و آخرت مخير ساخت ، او آخرت را برگزيد .
ص 1435 ، س 7 : اذْهَبْ إِلى . . .
به سوى فرعون شو كه سركشى كرد .
ص 1435 ، س 8 :
رَبِّ اشْرَحْ . . .
خدايا ، سينهام بگشاى ، و كار من آسان ساز ، گره از زبانم بردار .
ص 1435 ، س 16 :
فَأَرْسِلْ إِلى . . .
به دنبال هارون بفرست .
ص 1436 ، س 26 : فَمَنْ كانَ . . .
كسى كه آرزوى ديدار پروردگار خود دارد ، بايد كار نيكو كند ، و در پرستش خدايش كس را انباز نسازد .
ص 1436 ، س 29 : وَ ما أُمِرُوا إِلَّا . . .
جز اين دستور ندارند كه خداى خود را مخلصانه بندگى كنند .
ص 1437 ، س 5 :
فَإِنَّهُمْ عَدُوٌّ . . .
ايشان جمله مرا دشمناند جز پروردگار جهانيان .
ص 1437 ، س 9 : ظل يفعل . . .
همچنان انجام داد .
ص 1437 ، س 9 : انى اظل . . .
نزد خدايم مىمانم .
ص 1438 ، س 18 : انى ارى من . . .
من پشت سر را چنان بينم كه روبرو را ، و چون ديدار از رو باشد نه از پشت همگى پشت و رو باشند ، و پيامبر همه رو باشد بىپشت .
ص 1438 ، س 26 : فكان فانيا . . .
او در صفات خود فانى بود و به صفات حق مىزيست . هيچ چيز حجاب او نبود . هيچ چيز از او پنهان نمىبود . هيچ نيرو او را ناتوان -