ص 1431 ، س 11 :
وَ لا يَخافُونَ لَوْمَةَ . . .
از سرزنش ملامتگر نترسد .
ص 1431 ، س 12 :
وَ لا تَدْعُ مِنْ . . .
جز خدا كسى را مخوان كه نه سود دارد و نه زيان .
ص 1431 ، س 16 : أَنَا رَبُّكُمْ . . .
من خداى بزرگ شمايم !
ص 1431 ، س 23 : وَ اتْلُ عَلَيْهِمْ . . .
براى ايشان مخوان داستان كسى را كه آيات بر او فرستاديم ، اما او آنها را رها كرد و شيطان او را دنبال كرد تا از گمراهان شد .
ص 1432 ، س 7 : سُبْحانَ الَّذِي . . .
منزه است كسى كه بندهء خود را شبانه برد .
ص 1432 ، س 25 : مسكين جالس . . .
مسكين ، همنشين مسكينان .
ص 1433 ، س 6 : انه اواب .
او بازگردنده است .
ص 1433 ، س 6 : اى كان ايوب . . .
ايوب از بلا به بلارسان پناهنده مىشد ؛ و سليمان از نعمت به نعمتدهنده مىپرداخت .
ص 1433 ، س 18 : انى اظل عند . . .
من نزد خدا مىمانم ، او مرا مىخوراند و مىآشاماند .
ص 1433 ، س 26 : يتيهون بين . . .
ميان جلال و جمال خدا هشتصد هزار سال خيره بمانند . چون به جلال بنگرند آب شوند .
ص 1434 ، س 23 : يا جبريل . . .
اى جبرئيل ، مردمان بازدارندهاند ! تو اجل از آنى خلق بتوانند ترا بازدارند .
ص 1434 ، س 25 : ارحنا يا . . .
اى بلال ، ما را راحتى بخش !