ص 1423 ، س 24 :
فَإِنَّهُمْ عَدُوٌّ . . .
آنان دشمن مناند .
ص 1423 ، س 26 : الا رب . . .
جز خداى جهانيان .
ص 1423 ، س 26 :
إِنِّي ذاهِبٌ . . .
من به سوى خدا مىروم ، او مرا راهنمايى خواهد كرد .
ص 1423 ، س 28 : لى مع الله . . .
مرا با خدا خلوتى است كه نه ملكى و نه پيشگويى فرستاده در آنجا باشد .
ص 1426 ، س 15 : من رضى . . .
هركس كه به پايگاه خود خشنود باشد ، از پيشرفت بماند .
ص 1426 ، س 19 : او ادنى .
يا نزديكتر .
ص 1426 ، س 24 : هذه دنياكم .
اين دنياى شما .
ص 1426 ، س 24 : حبب الى . . .
از دنياى شما دوست دارم .
ص 1427 ، س 9 :
رَبَّنا ظَلَمْنا . . .
خدايا ، به خود ستم كرديم .
ص 1427 ، س 13 : من سكن الى . . .
هركس بجز خدا آرامش يابد . نابودى او در آن باشد .
ص 1429 ، س 8 : اولا التجريد . . .
نخست تجريد است و سپس تفريد . كسى كه از مردم مجرد نشود ، ويژهء حق نگردد .
ص 1430 ، س 6 :
وَ ابْيَضَّتْ عَيْناهُ . . .
چشمانش از اندوه سفيد شد .
ص 1430 ، س 7 :
إِنَّما أَشْكُوا . . .
اندوه خود تنها با خدا گسارم .