ص 1451 ، س 18 :
فَوَيْلٌ لِلْقاسِيَةِ . . .
واى بر دلهايى كه در برابر ياد خدا سنگ باشد . . . چنين دلهايى چون سنگ يا سختتر باشد .
ص 1451 ، س 20 :
فَإِنَّها لا تَعْمَى . . .
اينها چشمها را كور نكند ، ولى دلها را در سينهها كور كند .
ص 1451 ، س 22 : او القى . . .
گوش فرا داد و گواه شد .
ص 1456 ، س 8 : كيف يفلح . . .
چگونه يك امت كه روى پيامبر خود را به خونآلود رستگار شود ؟ !
ص 1456 ، س 9 :
وَ اصْبِرْ لِحُكْمِ . . .
بر دستور پروردگارت شكيبا باش ، كه تو در چشم مايى .
ص 1456 ، س 10 : وَ اصْبِرْ عَلى . . .
از آنچه بر سر تو آمد شكيبايى كن .
ص 1456 ، س 11 :
فَاصْبِرْ كَما . . .
شكيبا باش ، چنان كه پيامبران اولوالعزم شكيبا بودند .
ص 1458 ، س 6 :
أَرِنِي أَنْظُرْ . . .
بگذار ترا ببينم !
ص 1458 ، س 9 : تبت اليك .
به تو بازگشتم .
ص 1458 ، س 13 :
وَ خَشَعَتِ . . .
بانگها در برابر خدا فرونشست ، ديگر جز زمزمه نشنوى !
ص 1458 ، س 16 : وَ نُفِخَ فِي الصُّورِ . . .
در كرناى دميده شد ، و هركس در آسمان و زمين بود گيج بيفتاد .
ص 1459 ، س 1 : ابى الله . . .
خدا نمىپذيرد جز اينكه هر محب ذليل ، و هر محبوب عزيز باشد .
ص 1459 ، س 19 : ايا غائبا . . .
اى دور از سياهى چشم من ، كه بر سواد قلب من نشستهاى .