داشته باش ؛ امر به معروف بكن ؛ و از جاهلان بپرهيز !
ص 1206 ، س 26 : إِذا جاءَكَ . . .
چون منافقان نزد تو بيايند و بگويند : ما گواهى مىدهيم كه تو رسول خدايى !
ص 1206 ، س 28 : وَ اللَّهُ يَعْلَمُ . . .
خدا خود مىداند كه رسول او هستى .
ص 1207 ، س 1 : وَ اللَّهُ يَشْهَدُ . . .
خدا مىداند كه منافقان دروغ مىگويند .
ص 1209 ، س 2 : سئل جنيد بن محمد . . .
از جنيد بن محمد پرسيده شد : توبه چيست ؟ گفت : فراموش كردن گناه . . . گويند تاب ، آب ، اناب ، يعنى بازگشت .
ص 1209 ، س 9 : اسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ . . .
استغفار كنيد خدا را كه او بخشنده است .
ص 1209 ، س 10 : ما اصر من . . .
هركس استغفار كند اصرار بر گناه ندارد هرچند صد بار در روز بازگردد .
ص 1209 ، س 13 : الندم توبة .
پشيمانى خود توبه است .
ص 1210 ، س 7 : انه ليغان على . . .
از اينكه روزى صد بار توبه كنم دلم مىگيرد .
ص 1210 ، س 12 : لا تدع من . . .
جز خدا چيزهايى كه نه سود و نه زيان دارد مخوان !
ص 1211 ، س 7 : فيقتضى . . .
معنى اين عبارت آنست كه بازگشت به گناه را فراموش كنى نه گناه گذشته را !
ص 1211 ، س 28 : أَنَّما نُمْلِي . . .
ما به ايشان اجازت دهيم كه هرچه خواهند بر گناه خود بيفزايند .
شرح التعرف لمذهب التصوف ( فارسى ) — صفحة 2043
مساهمون: محمد روشن
ص٢٠٤٣