ص 1193 ، س 27 :
ما زاغَ الْبَصَرُ . . .
چشم اشتباه نكرده است يعنى از مولا بازنگشته .
ص 1194 ، س 1 :
وَ لا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ . . .
به زيباييها كه به زنان ايشان دادهايم چشم مينداز !
ص 1194 ، س 8 :
أَسْلَمْتُ لِرَبِّ . . .
تسليم شدم به خداى جهان .
ص 1194 ، س 9 :
أُفَوِّضُ أَمْرِي . . .
و كار خويش به دو واگذارم .
ص 1194 ، س 25 : من حفظ نفسه . . .
هركس خود را بپايد دشمن بر او چيره شود ؛ هركس را خدا نگاه دارد دو جهان بر او پيروز نشوند .
خدا گفته است : خدا پيروز است . . . و نيز گويد : سربازان ما پيروزند . اگر سرباز حق پيروز باشد خود او به طريق اولى پيروز است .
ص 1196 ، س 21 :
فَما ذا بَعْدَ . . .
پس از حق گمراهى نباشد .
ص 1196 ، س 24 : جاءَ الْحَقُّ . . .
حق آمد و باطل نابود شد .
ص 1196 ، س 26 : لحوق السر بالحق . . .
پيوستن دل ( جان ) به خدا .
ص 1199 ، س 14 : شغله الاعلى . . .
بالاتر او را از پايينتر مشغول داشت .
ص 1200 ، س 4 : اعوذ بعفوك . . .
از عذاب تو به تو پناه برم . . . از غضب تو به رضاى تو پناه برم .
ص 1200 ، س 7 : اعوذ بك . . .
از تو به تو پناه برم .
ص 1200 ، س 8 : لا احصى . . .
ستايش تو به حد نتوانم .