ص 880 ، س 3 : استخلف علينا . . .
جانشين براى ما معين كن پس از خود ؛ گفت : خدا جانشين من است .
ص 880 ، س 14 : تمر طائفة . . .
مىگذرند گروهى از امت من بر پل و جامههاشان خيس از عرق است .
ص 880 ، س 21 : جعلت لى . . .
زمين براى من مسجد گشت .
ص 880 ، س 26 : امتى امة . . .
امت من ، امتى آمرزيده است ، فداشان به دستشان است ؛ روزى كه گذاشته مىشود در دست راستش يك يهودى و در دست چپش يك نصرانى :
و گفته مىشود : اين فداى تو از آتش است .
ص 881 ، س 2 :
قابَ قَوْسَيْنِ . . .
بهاندازهء جهش دو كمان يا نزديكتر . . . خدايى جز خدا نيست محمد فرستادهء خداست .
ص 881 ، س 19 :
يا نارُ كُونِي . . .
اى آتش سرد و سلامت باش بر ابراهيم .
ص 881 ، س 26 :
فَانْفَلَقَ . . .
پس شكافت و هر پارهاى مانند كوهى بزرگ بود .
ص 882 ، س 2 :
بَلْ رَفَعَهُ . . .
بلكه خدا او را به سوى خود بلند كرد .
ص 882 ، س 9 : وَ ما أَرْسَلْناكَ . . .
نفرستاديم ترا مگر رحمتى براى جهانيان .
ص 882 ، س 19 : به ختمة . . .
با او پايان يافت پيامبرى .
ص 882 ، س 22 : يا آدَمُ . . .
اى آدم ، با همسرت در بهشت ماندگار شو .
ص 882 ، س 23 : يا نُوحُ . . .
اى نوح با سلامى از ما فرود آى .