ص 877 ، س 3 : وَ إِنَّهُ . . .
چون برپاىخاست بندهء خدا .
ص 877 ، س 16 : عزنا سبق . . .
ارجمندى ما پيش از هستى است ؛ پس چگونه پيشتر به دنبالتر مىنازد ؟ بلكه دنبالتر به پيشتر مىنازد .
ص 877 ، س 28 :
وَ عَصى آدَمُ . . .
آدم گناه خدا كرد و گمراه شد .
ص 877 ، س 29 :
لِيَغْفِرَ لَكَ . . .
تا خدا گناهان پيشين و پسين ترا بيامرزد .
ص 878 ، س 2 :
وَ عَصى آدَمُ . . .
آدم گناه خداى خود كرد و گمراه شد .
ص 878 ، س 2 :
ثُمَّ اجْتَباهُ . . .
سپس خدا او را برگزيد و او را آمرزيد .
ص 878 ، س 4 : عفا الله عنك . . .
خدا ترا بيامرزد ، چرا به ايشان دستورى دادى ؟
ص 878 ، س 11 :
وَ إِنِّي لَغَفَّارٌ . . .
من آمرزندهام آن را كه توبه كند .
ص 878 ، س 18 :
رَبِّ لا تَذَرْ . . .
پروردگارا از كافران يك جنبنده بر روى زمين زنده مگذار .
ص 878 ، س 20 : اللهم اهد . . .
خدايا مردم مرا راهنمايى كن كه نادانند .
ص 878 ، س 25 :
إِنِّي جاعِلُكَ . . .
من ترا پيشواى مردم سازم .
ص 878 ، س 28 : هل لك . . .
آيا نيازى دارى ؟ اما به تو ، نه .
ص 879 ، س 2 : لى مع الله . . .
مرا با خدا وقتى است كه هيچ فرشتهء مقرب را نسزد يعنى جبريل ؛ و هيچ پيامبر فرستاده را يعنى ابراهيم .