ص 879 ، س 7 : ان المؤمن . . .
چون مؤمن گام بر پل گذارد ، آتش در زير پايش خاموش گردد چنانكه شعله بر روى طبق به خاموشى گرايد .
ص 879 ، س 8 : يأتى اقوام . . .
گروهى مىآيند به در بهشت و مىگويند آيا پروردگارمان ما را نويد نداد كه وارد آتش گرديم ؟ گفته مىشود ؛ بر آن گذشتيد و آن خاموش بود .
ص 879 ، س 11 : ان المؤمن . . .
چون مؤمن گام بر پل گذارد ، آتش گويد : اى مؤمن ، بگذر كه نور تو نار مرا خاموش كرد .
ص 879 ، س 14 :
أَ لَنْ يَكْفِيَكُمْ . . .
آيا شما را بس نشد كه خدا يارىتان كرد به سه هزار فرشته فرود آينده ؟ . . . آيا شما را بس نكرد كه يارى كرد خدا شما را به پنج هزار فرشتهء رزمنده ؟
ص 879 ، س 16 :
إِذْ يُوحِي . . .
هنگامى كه خدا وحى كرد به فرشتگان كه من با شمايم ؛ پس مىگفتند آنان كه باور آورده بودند .
ص 879 ، س 18 :
غُدُوُّها شَهْرٌ . . .
رفتن آن يك ماه است و بازگشتن آن يك ماه .
ص 879 ، س 20 :
هَبْ لِي مُلْكاً . . .
مرا ملكى ده كه پس از من ديگرى را نسزد .
ص 879 ، س 21 : لواء الحمد . . .
پرچم ستايش به دست من است و فخرى نيست .
ص 879 ، س 24 : وَ إِذا رَأَيْتَ . . .
اگر آنجا را ببينى نعمت و ملك بزرگ بينى .
ص 879 ، س 28 :
يا داوُدُ . . .
اى داود ، ما ترا در زمين جانشين ساختيم .
ص 880 ، س 2 : لا تخافوا . . .
مترسيد كه اگر من با شما باشم ، شما را كفايت كنم .