ص 882 ، س 23 : يا إِبْراهِيمُ . . .
اى ابراهيم ، از اين درگذر . . .
ص 882 ، س 23 : يا مُوسى . . .
اى موسى ، من ترا بر مردم برگزيدم .
ص 882 ، س 24 : يا عِيسى . . .
اى عيسى بن مريم ، آيا تو به مردم گفتى ؟
ص 882 ، س 27 : يا أَيُّهَا الرَّسُولُ . . .
اى پيامبران ، از پاكيزگىها بخوريد .
ص 883 ، س 1 :
وَ أَجْمَعُوا أَنْ . . .
اجماع كردهاند كه پيامبران ، برترين مردمانند و از بشر كسى همپايهء ايشان نيست در فضل ؛ نه صديق ، نه ولى و نه جز ايشان ، اگرچه جلالت قدرش بسيار باشد و مرتبتش بلند .
ص 883 ، س 13 :
فَوَجَدا عَبْداً . . .
يافتند بندهاى از بندگان ما را كه به او نزد خود رحمتى داديم و او را از سوى خود دانش آموختيم .
ص 883 ، س 21 : عالِمُ الْغَيْبِ . . .
داناى نهان كه هيچ كس را بر غيب خود آگاه نمىسازد .
ص 883 ، س 22 : إِلَّا مَنْ . . .
مگر آن پيامبر كه وى او را برگزيند .
ص 884 ، س 8 : حدثنى قلبى . . .
دل من ، مرا از خدايم خبر داد .
ص 885 ، س 8 : فان الحق . . .
زيرا حق چيرهتر و پيروزتر است و فرمانش پرتوانتر .
ص 886 ، س 5 : وفقنى ربى . . .
خداى من مرا توفيق داد تا با قلب خودم حق و صواب را ديدم .
ص 887 ، س 3 : لى مع الله وقت . . .
مرا با خدا وقتى است كه هيچ فرشتهء مقرب و هيچ نبى مرسل گنجايش مرا در آن ندارد .