ص 893 ، س 17 :
إِلَّا مَنْ أَتَى . . .
مگر كسى كه با قلب سالم به نزد خدا آيد يعنى مسلمان بيايد .
ص 893 ، س 19 :
أُفَوِّضُ أَمْرِي . . .
كارم را به خدا وامىگذارم .
ص 893 ، س 24 : يا مقلب . . .
اى گردانندهء دلها ، دل مرا استوار دار .
ص 893 ، س 25 : ليس الهلاك . . .
هلاك جز در تدبير نيست و رهايى جز در واگذارى كارها به خدا .
ص 893 ، س 27 : الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي . . .
سپاس خدايى را كه آسمانها و زمين را آفريد و تاريكيها و روشنايى بساخت . گفتهاند : تاريكيها تدبير نفوس است و روشنايى ، تفويض به حق .
ص 894 ، س 22 : ما رجع من . . .
آنكه برگشت ، از ميان راه برگشت ؛ رسيدگان باز نمىگردند .
ص 894 ، س 24 :
وَ لا تَمُدَّنَّ . . .
دو چشم خود را مگشاى .
ص 895 ، س 18 : الخصوص عند . . .
خصوص ، در نزد خصوص خصوص ، عموم است .
ص 895 ، س 25 : فان كل . . .
هر جويندهاى چو بيابد ، آرام گيرد .
ص 896 ، س 17 : ان الله تعالى . . .
خداى تعالى آفريد عرش را براى اظهار قدرتش و عظمتش نه بسان مكانى براى ذاتش .
ص 896 ، س 24 : كل نور . . .
هر روشنايى آتش است و هر آتشى سوزنده است .
ص 897 ، س 2 :
فَإِنَّهُمْ عَدُوٌّ . . .
ايشان دشمن منند مگر پروردگار جهانيان .