[ شايد ] ، به بعد و حجاب برند هلاك شود . و اگر آن را كه حجاب را شايد ، به مشاهدت و قرب آرند هلاك شود . صفت اسرار اندر صحبت حق تعالى همين است ، بر وى غلط و خطا روا نيست . هر سرى كه داند قرب را بشايد غفلت از ميانه بردارد ؛ و هر سرى كه داند كه قرب را نشايد به غفلت محجوب كند ، آن استحقاق مدبر فيه است نه خطاى مدبر اندر تدبير .
و باز گفت : «
وَ أَسِرُّوا قَوْلَكُمْ أَوِ اجْهَرُوا بِهِ إِنَّهُ عَلِيمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ أَ لا يَعْلَمُ مَنْ خَلَقَ
، فاخبر ان قولهم و سرهم و جهرهم خلق له » . گفت :
گفتار خويش را پنهان داريد يا آشكارا كنيد كه من آنچه در دلها است همه دانم ، [ چون ] ندانم آنچه من آفريدم ؟ ! خبر كرد كه سر و جهر بندگان را و قول ايشان را آفريدگار منم ، درست شد كه خالق افعال و اقوال وى است ، چنان كه خالق اعيان و اجسام وى است ؛ لا محاله آن قول سر و جهر بندگان شر هست و خير هست ، درست شد كه خالق هر دو وى است .
و به خبرها آمده است از پيغامبر صلى الله عليه و سلم كه روزى نشسته بود . خلقى بيامدند و با يكديگر خصومت كردند و يكديگر را جواب همىدادند . نزديك پيغامبر صلى الله عليه و سلم آمدند و گفتند يا رسول الله ان ابا بكر و عمر اختلفا فى مسألة فقال ابو بكر القدر خيره و شره من الله و قال عمر الخير من الله و الشر منا فاختلف الناس فوافق بعضهم ابا بكر و بعضهم عمر رضى الله عنهما فقلنا حتى نأتى رسول الله صلى الله عليه و سلم [ فنسأله عن ذلك فتحكم بيننا فقال رسول الله عليه السلام ] اما انى لا اقضى بينكما الا بقضاء اسرافيل بين جبريل و ميكايل صلوات الله عليهم فقلنا يا رسول الله و قد اختلف الملائكة فى هذا فقال نعم قال جبريل كما قلته يا ابا بكر و قال ميكايل كما قلته يا عمر ثم قالا [ انا ] اذا اختلفنا اختلف اهل السماء و اذا اختلف اهل السماء اختلف اهل الارض فقال حتى نذهب الى اسرافيل فيحكم بيننا فتحاكما الى اسرافيل فقضى بينهما بان القدر خيره و شره من الله تعالى و انا كذلك اقضى بينكما ثم قال يا عمر لو اراد الله ان لا يقضى لم يخلق ابليس فقال عمر زلة كانت منى